چهار هدف راسخ امام از نگاه شهيد مطهري

به گزارش نويد شاهد كتاب «پاره اي از خورشيد» كه به گفته ها و ناگفته ها از زندگي استاد شهيد مرتضي مطهري پرداخته است. در اين كتاب به خاطرات آيت الله مرتضي مطهري درباره امام پرداخته است كه در ذيل مي آيد:

شاگردي در محضر حضرت امام

پس از مهاجرت به قم، گمشده خود را شخصيتي ديگر يافتم. فكر كردم كه روح تشنه ام از سرچشمه زلال اين شخصيت سيراب خواهد شد. اگر چه در آغاز مهاجرت به قم، هنوز از مقدمات فارغ نشد بودم و شايستگي ورود به معقولات را نداشتم ام درس اخلاقي كه به وسيله شخصيت محبوبم در هر پنجشنبه و جمعه گفته مي شد و در حقيقت درس معارف و سير و سلوك بود، نه اخلاق به مفهوم خشك علمي، مرا سرمست مي كرد.

بدون هيچ اغراق و مبالغه اي، اين درس مرا آنچنان به وجد مي آورد كه تا دوشنبه و سه شنبه هفته بعد، خودم را شديدا تحت تاثير آن مي يافتم. بخش مهمي از شخصيت من در آن درس و سپس در درس هاي ديگري كه در طي دوازده سال از استاد فرا گرفتم، انعقاد يافت و همواره خود را مديون او دانسته و مي دانم. راستي كه او «روح قدس الهي» بود...

صفات امام از منظر آيت الله مطهري

و اما آن «سفركرده» كه صدها قافله دل همراه اوست، نام او، شنيدن سخنان او، روح گرم و پرخروش او ، اراده و عزم آهنين او، استقامت او، روشن بيني او، ايمان جوشان او كه زبانزد خاص و عام است، يعني جان جانان، قهرمان قهرمانان، نورچشم و عزيز روح ملت ايران، استاد عاليقدر و بزرگوار ما حشرت آيت الله العظمي خميني- ادام الله ظله- حسنه اي است كه خداوند به قرن ما و روزگار عنايت فرموده و مصداق بارز و روشن «ان لله في كل خلف عدولا ينفون عنه تحريف المبطلين» (به راستي خداي را در هر عصري بزرگمرداني عادل است كه تحريفهاي اهل باطل را از دين او بر مي دارد) است.

قلم بي تابي مي كند كه به پاس دوازده سال فيض گيري از محضر آن استاد بزرگوار و به شكرانه بهره هاي روحي و معنوي كه از بركت نزديك بودن به آن منبع فضليت مكرمت كسب كرده ام، اندكي از بسيار را بازگو كنم.

من كه قريب دوازده سال در خدمت اين مرد بزرگ تحصيل كرده ام، باز وقتي كه در سفر اخير به پاريس به ملاقات و زيارت ايشان رفتم، چيزهايي از روحيه او درك كردم كه نه فقط بر حيرت من، بلكه بر ايمانم نيز اضافه كرد. وقتي برگشتم، دوستانم گفتند: «چه ديدي؟».

گفتم چهارتا «آمن» ديديم.

آمن به هدف- به هدفش ايمان دارد. دنيا اگر جمع بشود، نمي تواند او را از هدفش منصرف كند.

آمن بسبيله - به راهي كه انتخاب كرده، ايمان دارد. امكان ندارد بتوان او را از اين راه منصرف كرد. شبيه همان ايماني كه پيغمبر به هدفش و به راهش داشت.

آمن بقوله - در ميان همه رفقا و دوستاني كه سراغ دارم، احدي مثل ايشان به روحيه مردم ايران ايمان ندارد. به ايشان نصيحت مي كنند كه : «آقا! كمي يواشتر. مردم دارند سرد مي شوند، مردم دارند از پاي در مي آيند.» مي گويد: «نه مردم اين جور نيستند كه شما مي گوييد. من مردم را بهتر مي شناسم.»

و ما مي بينيم كه روز به روز صحت سخن ايشان بهتر آشكار مي شود.

و بالاخره، بالاتر از همه؛ آمن بربه- در يك جلسه خصوصي، ايشان به من گفت: «فلاني! اين ما نيستيم كه چنين مي كنيم. من دست خدا را به وضوح حس مي كنم.»

آدمي كه دست خدا و عنايت خدا را حس مي كند و در راه خدا قدم برمي دارد، خدا هم به مصداق (ان تنصروا الله ينصركم) بر نصرت او اضافه مي كند.

بي شك از جان گذشتگي و مبارزه خستگي ناپذير با ظلم و ظالم و دفاع سرسختانه از مظلوم و صداقت و صراحت و شجاعت و سازش ناپذيري اين رهبر، در انتخاب او به مقام رهبري نقش داشته است. اما مطلب اساسي چيز ديگري است و آن اين كه نداي امام خميني از قلب فرهنگ و از اعماق تاريخ و از ژرفاي روح اين ملت برمي خاست.

مردمي كه در طول چهارده قرن، حماسه محمد، علي، زهرا، حسنين ، سلمان، ابوذر... و صدها هزار زن و مرد ديگر را شنيده بودند و اين حماسه ها با روحشان عجين شده بود، بار ديگر همان نداي آشنا را از حلقوم اين مرد شنيدند. علي را و حسين را در چهره او ديدند. او را آيينه تمام نماي فرهنگ خود كه تحقير شده بود، تشخيص دادند.

*امام چه كرد؟

او به مردم ما شخصيت داد. خود واقعي و هويت اسلامي آنها را به آنان بازگرداند. آنها را از حالت «خودباختگي» و ... خارج كرد.

منبع: http://www.imam-khomeini.ir

انتهاي پيام