نکند شعار مرگ بر آمریکا را از یاد ببرید

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید مراد حسین احمدی پانزدهم خرداد ۱۳۴۶ در روستای قلعه باباخان ملایر متولد شد. پدرش غلامحسین و مادرش صدیقه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند و در سال ۱۳۶۵ ازدواج کرد و به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. بیستم دی ۱۳۶۵ در شلمچه به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شده است.

در این وصیت نامه آمده است:

بسم الله الرحمن الرحیم 

بسم رب الشهداء و الصدیقین

وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا.

کسانی که در راه خدا جهاد کنند ما راه‌های خود را به آن‌ها نشان می‌دهیم (سوره عنکبوت آیه ۶۹) 

با سلام و درود بیکران به پیشگاه یگانه منجی عالم بشریت مهدی (عج) موعود امام منتظر و بر نایت برحقش امام خمینی بت شکن قرن ما و بر فقیه عالیقدر قائم مقام رهبری آیت ا... منتظری و بر شهیدان به خون غلطان که جان شیرین خود را دادند، مانند شمعی سوختند تا ما روشنی بخشیم و بر رزمندگان پرتوان اسلام که می‌روند تا پرچم لا اله الا الله را بر سرتاسر جهان برافرازند وصیت خود را شروع می‌کنم. 

اینک که با یاری خدا به جبهه آمده‌ام و آماده حمله به سپاه کفر می‌شوم نه برای انتقام بلکه به منظور احیای دینم و تداوم انقلابم و امن بودن کشورم و سلامتی رهبرم و ادامه راه شهدای اسلام است و خداوند را به یاری می‌طلبم تا یاریم کند تا پرچم توحید را بر سرتاسر جهان و کاخ سفید آمریکا و کرملین شوروی برافرازم. 

اگر در این بار خداوند نظر لطفی به این بنده حقیرش کرد و شهادت را نصیبم کرد که الحمدالله به سعادت دیرینه خود که آرزو می‌کردم رسیده‌ام و این وصیت را می‌نویسم.‌ای کسانی که در پای مجلس‌های روضه خوانی حسین (ع) شهید با ریختن اشک فریاد بر می‌آورید که‌ای کاش من در کربلای حسین (ع) بودم و او را یاری می‌کردیم؛ پس‌ای برادر و خواهر دینی کربلای حسینی پابرجسات و تا زمانی که ظلم و ستم در روی زمین وجود دارد صدای هل من ناصر ینصرنی حسین (ع) به گوش می‌رسد و از ما یاری می‌طلبد. باید به ندای امام عزیزمان لبیک گوئید و جبهه را پر کنید و از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیری نکنید. 

برادران و خواهران عزیز؛ نکند امام عزیز خمینی کبیر را تنها بگذارید، بدانید آن مرد قمی که امام صادق (ع) درباره او حدیث نقل کرده است آن مرد خمینی است بدانید اگر او را تنها گذارید آن روز غضب الهی نازل خواهد شد. تا می‌توانید از روحانیت جدا نشوید که بلای مشروطیت به سر ما هم خواهد آمد. 

به قول امام عزیزمان جنگ را در رﺃس مسائل قرار دهید و به سوی جبهه همچون گذشته هجوم بیاورید. باید مثل شهدا که خانواده‌های خود را رها کردند و رفتند ما هم رها کنیم و برویم، چون کسی در دنیا ماندنی نیست یا یک سال یا ده سال یا صد سال دیگر می‌خواهیم برویم پس چه بهتر که مرگمان افتخار آمیز باشد و در راه اسلام و آزادی مسلمانان از بند ظلم و ستم باشد.

برادران، دوستان، آشنایان من بدانید که در چنین زمانی مردن در بستر مرگ ننگ است. شهادت چقدر شیرین است نکند جنگ را از یاد ببرید، نکند شعار مرگ بر آمریکا را از یاد ببرید، نکند به فکر مال دنیا باشید که مال دنیا فانی است.‌ای کاش صد جان داشتم و در راه خداوند می‌دادم. دوستان عزیز برخیزید و از جای که همه رفته‌اند و مانده‌اید با حسن، علی، ولی، احمد، علی، عباس، مراد حسین، مصطفی و بقیه رفتند و بدانید که شما هم می‌روید ولی سعی کنید که مرگتان افتخار آمیز باشد. کاری کنید که در قیامت پهلوی شهدا شرمنده نباشید و جوابی داشته باشید به آنها بدهید.

و اما پدر و مادر عزیزم، خواهران و برادرانم اگر من شهید شدم گریه نکنید، فریاد نزنید که مرا ناراحت کنید، صابر باشید و با گریه نکردنتان مشت محکمی به دهان منافقین بکوبید. پدر و مادر شما برای من بسیار زحمت کشیدید و خیلی حق بر گردن من دارید از شما می‌خواهم که مرا حلال کنید. خواهران عزیزم حجابتان را همچنان که بودید حفظ کنید. اکبر و محمد و برادران عزیزم راه مرا ادامه دهید سعی کنید درس بخوانید تا در آینده انقلاب را یاری کنید شما چه با قلم چه با اسلحه باید راه مرا ادامه دهید و از شما حلالی می‌خواهم و امیدوارم که مرا حلال کنید، برای من سه ماه و ده روز نماز قضا بخوانید در پایان از تمامی اهالی روستای قلعه باباخان، دوستان، آشنایان، فامیل‌ها می‌خواهیم اگر شما را اذیت کردم مرا حلال کنید. دوستان و آشنایان من کسانی هستند که راه مرا ادامه دهند.

مراد حسین احمدی ۱۳/۲/۶۸