استوار بمانید که دشمن از این صبر و استقامت تعجب کند

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید «عیسی سپاهی»، بیست و دوم آبان ۱۳۳۵، در روستای جالق از توابع شهرستان سراوان به دنیا آمد. پدرش محمد و مادرش روزخاتون نام داشت. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. خیاط بود. سال ۱۳۵۷ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و دوم اسفند ۱۳۶۲، در جزیزه مجنون عراق بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در شهرستان زادگاهش واقع است.

بسم الله الرحمن الرحیم

«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ»

«هرگز گمان مکنید کسانی که در راه خدا شهید گردیده‌اند مرده‌اند بلکه آنان زنده‌اند و در نزد خدا متنعم خواهند بود».

چه سعادتی از این بالاتر که در ماه پیروزی خون بر شمشیر شاهد شهادت را در آغوش گیرم اینک که لحظات آخر عمرم را می‌گذرانم چقدر زیباست روحـم چقدر عــالـی اســت فکرم و چقدر والاست روانم من می‌روم و با رفتنم به تمام خفتگان تاریخ هشداری بدهم که بیدار شوید که صبح نزدیک است من می‌روم و با رفتنم به تمام ظالمان تاریخ هشدار می‌دهم که انسان شوید من می‌روم و با رفتنم به تمام مسلمانان تاریخ هشدار می‌دهـم کـه مسلمان شوید که به زودی مهدی (عج) می‌رسد و روسیاهی شما نمایان می‌گردد.

 برادرم دوست محمد از تو می‌خواهم که فرزندان مرا از من کمتر دوست مـدار و آنان را مثل من بار بیاور تا بتوانند راهم را ادامه بدهند اگر خدا خواسـت کـه مـن شـهید شوم و چنین سعادتی نصیبم شد برادر هر کجا که خود صلاح دیدند دفن نمایند وصى من برادرم دوست محمد می‌باشد و اگر شهید شدم برایم گریه و زاری نکنید همچنان استوار بمانید که دشمن از این صبر و استقامت تعجب کند.

 از پدر و مادرم می‌خواهم که مرا حلال کنند و من افتخار می‌کنم که فرزند چنین پدری شدم، که مرا چنین بزرگ کردند، تا بتوانم در راه خدا جهاد کنم و نوحه‌ای با خط خودم که آن را برادر آهنگران سروده ولی من از نظر درون و معنی این بیت‌ها توجه شده.