«نشان از یک بینشان»؛ روایت شهید جواد رضی فیجانی، شهید سنگر تولید اراک
پنجشنبه ۵ مرداد ۱۳۶۵، آسمان اراک به آتش نشست. رژیم بعث در اقدامی ناجوانمردانه، صنایع آلومینیوم، واگنپارس، آذرآب، ماشینسازی و هپکو را هدف بمباران هوایی قرار داد و دهها کارگرِ مدافع، در میان آهن و آتش، هنگام انجام وظیفه به شهادت رسیدند. در این میان، شهید جواد رضی فیجانی، کارگر کارخانه آلومینیومسازی اراک، به آرزوی دیرینهاش رسید؛ اما پیکر سوخته و بینشانش را تنها تکه جورابی که همسرش شناخت، به خانواده بازگرداند.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، گاهی قهرمانان نه در میدان نبرد که در سنگر کار و تولید جاودانه میشوند؛ مردانی که با دستان پینهبسته، چرخ صنعت کشور را میگردانند و سرانجام خونشان با آهن و آلومینیوم درمیآمیزد. شهید جواد رضی، متولد ۱۸ اردیبهشت ۱۳۳۱ در اراک، نمادی از همین انسانهای آسمانی بود؛ جوانی سختکوش، خوشاخلاق و مسئولیتپذیر که روزگارش را در کارخانه آلومینیومسازی اراک و در سنگر خدمت به مردم میگذراند. اما آن پنجشنبه تلخ تابستان ۱۳۶۵، بمبهای جنگافروز بعثی زندگی او را در همان سنگرِ کار و تولید پایان داد و تنها نشانهاش برای شناسایی، پایان داد و تنها نشانهاش برای شناسایی، جوراب و بند کفشی بود که هم شناخت. امروز مزار مطهر او در گلزار شهدای اراک، زیارتگاه دلهایی است که هنوز عطر ایثار را میشناسند؛ یادآور این حقیقت که دفاع از وطن، گاهی پشت جبهه و در لباس کار، به بلندترین قلهٔ ایثار میرسد.
