زندگینامه شهید «پرویز صالحی جنتی»
پیکری که بازنگشت و نامی که ماندگار شد
شهید «پرویز صالحی جنتی» جوانی از روستای دهیری رودان بود که با آغاز جنگ، مسیر زندگیاش رنگ دیگری گرفت؛ پس از ترک تحصیل و گذراندن دوران سربازی، راهی جبهه شد و هجدهم شهریور ۱۳۶۴، در منطقه سیدکان عراق، در حالی که آیات قرآن را زمزمه میکرد، سر بر خاک نهاد و به سوی معبودش پر کشید؛ رفت و تنها نام و یادش ماند و پیکری که هنوز چشمانتظار بازگشتش هستند.
به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «پرویز صالحی جنتی» یکم بهمن ماه ۱۳۴۳، در روستای دهیری تابعه شهرستان رودان دیده به جهان گشود. پدرش حسن، کشاورز بود و مادرش کنیز نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. هجدهم شهریور ۱۳۶۴، در سیدکان عراق به شهادت رسید. اثری از پیکرش به دست نیامد.
شهید صالحی در ۶ سالگی وارد مدرسه شد. پس از گذراندن دوره ابتدایی، برای ادامه تحصیل نزد عمویش که در خرمشهر سکونت داشت، رفت. سال دوم راهنمایی بود که جنگ آغاز شد و به همین دلیل به زادگاهش بازگشت. با این حال، به دلیل مشکلات مالی ناچار به ترک تحصیل شد.
وی در میان اقوام و دوستان خود محبوبیت خاصی داشت و همواره با آرامش و وقار با دیگران رفتار میکرد.
شهید صالحی پانزدهم بهمن ماه ۱۳۶۲ به خدمت مقدس سربازی رفت و پس از حدود یک سال و نیم حضور در جبهه و مبارزه با صدامیان، هجدهم شهریور ۱۳۶۴ در جبهه شمالغرب، منطقه سیدکان عراق، به شهادت رسید. وی در آخرین لحظات عمر خود، با زمزمه آیات قرآن، سر بر خاک نهاد و به سوی معبود و معشوق خویش پرواز کرد.
از پیکر مطهر این شهید اثری به دست نیامد.
یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
انتهای متن/
