نانوایی که لباس پاسداری پوشید و در پیرانشهر جاودانه شد
شهید "عبدالله میری"، جوانی سختکوش و مهربان از دیار خمین، پس از سالها تلاش برای کسب روزی حلال، در دوران جوانی لباس پاسداری بر تن کرد و برای دفاع از امنیت کشور راهی پیرانشهر شد؛ حضوری که تنها چند ماه بعد، با شهادت او در درگیری با گروهکهای ضدانقلاب پایان یافت.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید عبدالله میری، فرزند صفقلی، در دهم فروردینماه سال ۱۳۴۹ چشم به جهان گشود. او دوران کودکی خود را در محیط گرم و صمیمی خانواده سپری کرد و از همان سالهای نخست زندگی، بهعنوان کودکی باهوش، شیرینزبان و دوستداشتنی شناخته میشد.
عبدالله در هفتسالگی راهی مدرسه شد و تحصیلات خود را تا پایان دوره پنجم ابتدایی ادامه داد؛ اما شرایط زندگی برای ادامه تحصیل او فراهم نشد و ناچار مدرسه را ترک کرد.
پس از ترک تحصیل، خیلی زود وارد عرصه کار شد. او جوانی کوشا و مسئولیتپذیر بود و تلاش میکرد در امور زندگی و تأمین هزینههای خانواده سهمی داشته باشد. عبدالله سرانجام به حرفه نانوایی روی آورد و از طریق کار و تلاش، روزی حلال به دست میآورد.
اخلاق نیکو، صبر و مهربانی از ویژگیهایی بود که او را در میان خانواده و اطرافیان محبوب کرده بود. لبخند همیشگی و رفتار صمیمانهاش، تصویری ماندگار از او در ذهن کسانی که وی را میشناختند، برجای گذاشت.
با فرا رسیدن دوران جوانی، عبدالله میری لباس پاسداری بر تن کرد و بهعنوان پاسدار وظیفه در سپاه پیرانشهر مشغول خدمت شد. او راهی منطقهای شد که در آن دوران، نیروهای نظامی و امنیتی درگیر مقابله با گروهکهای ضدانقلاب بودند.
شهید میری نزدیک به چهار ماه در این منطقه خدمت کرد تا اینکه در پانزدهم شهریورماه سال ۱۳۶۸، هنگام درگیری با گروهکهای ضدانقلاب در منطقه پیرانشهر، بر اثر اصابت گلوله به سینه به شهادت رسید.
پیکر مطهر این شهید پس از شهادت به زادگاهش منتقل و در گلزار شهدای خمین به خاک سپرده شد.
عبدالله میری، جوانی که زندگی خود را با کار و تلاش آغاز کرده بود، سرانجام برای پاسداری از امنیت و میهن خود لباس رزم پوشید و جانش را در این راه فدا کرد؛ نامی که امروز در کنار دیگر شهدای خمین، یادآور ایثار و فداکاری جوانانی است که آرامش و امنیت کشور را بر آرزوهای شخصی خود مقدم دانستند.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی
