آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۲۹۶۲۸
۰۸:۲۳

۱۴۰۵/۰۶/۱۵

محسن؛ جوانی که ندای جبهه را لبیک گفت و در بازی‌دراز جاودانه شد

شهید "محسن محبعلی"، جوانی از دیار تفرش که از نوجوانی در فعالیت‌های مذهبی و اجتماعی حضوری پررنگ داشت، با آغاز جنگ تحمیلی راهی جبهه‌های غرب کشور شد و سرانجام در دوازدهم شهریورماه سال ۱۳۶۰، در عملیات بازی‌دراز ۲، به شهادت رسید؛ شهیدی که پیکرش هیچ‌گاه به زادگاهش بازنگشت، اما یاد و نامش در گلزار شهدای تفرش همچنان زنده است.


به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید محسن محبعلی، فرزند اکبر، در پانزدهم خردادماه سال ۱۳۴۱ در تهران و در خانواده‌ای اصالتاً تفرشی چشم به جهان گشود. دوران تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در تهران سپری کرد و از همان سال‌های نوجوانی، حضوری فعال در امور دینی، مذهبی و مسائل اجتماعی و سیاسی داشت.

محسن؛ جوانی که ندای جبهه را لبیک گفت و در بازی‌دراز جاودانه شد

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، خانواده محبعلی به شهر تفرش بازگشتند و محسن نیز ادامه تحصیل خود را در هنرستان کاریابی تفرش دنبال کرد. روحیه مسئولیت‌پذیری و دغدغه‌مندی او سبب شده بود که در کنار فعالیت‌های تحصیلی، همکاری نزدیکی با نیروهای بسیجی داشته باشد. او شب‌ها همراه دیگر دوستانش به پاسداری و گشت‌زنی می‌پرداخت و در عرصه‌های مختلف اجتماعی و سیاسی حضوری فعال داشت.

با آغاز جنگ تحمیلی، شهید محبعلی دفاع از کشور و ارزش‌های انقلاب اسلامی را وظیفه‌ای مهم می‌دانست. او اعتقاد داشت که مبارزه باید تا دستیابی به پیروزی ادامه پیدا کند و آنچه اهمیت دارد، پیروزی جبهه حق است.

سرانجام در اوایل تابستان سال ۱۳۶۰، محسن همراه گروه اعزامی شهرستان تفرش راهی جبهه‌های غرب کشور شد. او حدود دو ماه در خطوط مقدم جبهه حضور داشت و با ایثار و ازخودگذشتگی به دفاع از میهن پرداخت.

دوازدهم شهریورماه سال ۱۳۶۰، این رزمنده جوان در منطقه سرپل‌ذهاب و در جریان عملیات بازی‌دراز ۲، در قله ۱۱۵۰ ارتفاعات بازی‌دراز به شهادت رسید. پیکر مطهر شهید محسن محبعلی در منطقه عملیاتی مفقود شد و او در شمار شهدای مفقودالجسد قرار گرفت؛ با این حال، برای گرامیداشت یاد و خاطره‌اش، مزاری یادبود در گلزار شهدای تفرش بنا شده است.

از شهید محسن محبعلی وصیت‌نامه‌ای نیز به یادگار مانده است که نشان‌دهنده باور عمیق او به آرمان‌های دینی و انقلابی است. او در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته بود: «من مرگ عزت‌دار را به زندگی ذلت‌بار ترجیح می‌دهم» و شهادت را سرآغاز پایندگی می‌دانست.

شهید محبعلی همچنین در وصیت خود، بر حمایت از رهبری انقلاب و حفظ آرمان‌هایی که برای آن‌ها مبارزه کرده بود، تأکید داشت. امروز، سال‌ها پس از شهادت این جوان تفرشی، نام او همچنان یادآور نسلی است که در روزهای دفاع از میهن، از زندگی و آرزوهای شخصی خود گذشتند و راه جبهه را برگزیدند.

 

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی


گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه