«یدالله»؛ از پایداری در خاک کشاورزی تا پرواز در آسمان شهادت

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید یدالله صالحی در سی و یکم مردادماه ۱۳۴۰ در روستای مرزیجران اراک، در خانواده‌ای کشاورز و زحمت‌کش متولد شد. او که تحصیلات خود را تا پایان دوره راهنمایی به پایان رساند، زندگی‌اش ترکیبی از کار سخت و عبادت خالصانه بود. در میان هم‌کیشان خود، به عنوان مردی شناخته می‌شد که پس از اتمام کار در مزارع، تمام فراغت خود را در مساجد و حلقه‌های ذکر سپری می‌کرد. اخلاق او، از طاعت محض در برابر پدر و مادر تا پیوند عمیق با ولایت، او را به مصداق عینی «مردانی که بر سر پیمان خود صادق بودند» بدل کرده بود.

در میان آتشِ موشک‌ها

با آغاز دوران دفاع مقدس، عشق به وطن او را از مزارع به سنگرها کشاند. وی به عنوان خدمه تانک در لشکر ۸۱ کرمانشاه، در خط مقدم نبرد حضور یافت. در جریان عملیات پدافندی «شهیدان رجائی و باهنر» در منطقه شیرین‌آباد (قصر شیرین)، در حالی که ایستادگی او سدی در برابر دشمن بود، با اصابت موشک ضدتانک سربازان بعثی، بال‌های پروازش سوخت و همچون پرستویی که در میان آتش شعله‌ور شده باشد، به میهمانی خالق نائل آمد.

خاطره‌ای از لبخند در میان رنج

روایت برادر شهید از آخرین لحظات زندگی او، تصویری تکان‌دهنده از منش بزرگوارانه یدالله را ترسیم می‌کند. برادرش می‌گوید: «وقتی برای اولین بار پس از مجروح شدن به ملاقاتش رفتم، با همان نگاه آرام پرسید: چرا به دیدن من آمدی؟ و وقتی اشک‌های مرا دید، برای تسکین من گفت: به فکر من نباش، اتفاق خاصی نیفتاده است؛ شما فقط برای اسلام و امام دعا کنید.» این کلام، نشان از آن دارد که او از همان لحظات نخست، خود را تنها سربازی در خدمت یک هدف بزرگ‌تر می‌دید.

آرامش در کنار هم‌رزمان

پیکر مطهر شهید یدالله صالحی پس از چند ماه انتظار، در شهر اراک با تشییعی باشکوه به خاک سپرده شد؛ او در آرامشِ نهایی، در کنار دیگر هم‌رزمان شهیدش آرام گرفت. شهادت این جوان مؤمن، نه تنها سوگ خانواده‌اش بود، بلکه همچون جرقه‌ای، آهنگ حرکت دیگران را به سوی جبهه‌ها شتاب بخشید و یاد او را در دل‌های مومنان زنده نگه داشت.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی