کارمندی که فرماندهی میدان شد / وقتی خدمت به شهادت ختم میشود
خدمت به خلق، شعبهای از بندگی است و شهادت، قلّهی آن. شهدای کارمندِ استان فارس، در تلاقیِ مأموریتهای اداری و تکلیفهای الهی، چنان درخشیدند که مسیرِ بندگی را از حصارِ امورِ روزمره به افقهای بیکرانِ ایثار رساندند. اینان فرماندهانی بودند که خدمت را در عالیترین مرتبهی کمال معنا کردند؛ کارمندانی که تصویری متفاوت از مسئولیتپذیری ارائه دادند. آنان در عینِ پایبندی به نظم و انضباطِ سازمانی، هراسی از معرکه نداشتند و از پشتِ میزهای خدمت، به فرماندهیِ میدانهای نبرد شتافتند تا ثابت کنند هیچ مرزی، مانعِ خدمتِ عاشقانه نیست.
به گزارش نوید شاهد فارس، «روز کارمند»، بیش از آنکه تقویمی برای تکریمِ یک پیشهی اداری باشد، فرصتی است برای تامل در ماهیتِ «خدمت». در منظومهی فکری و انقلابی ما، کارمند تنها یک متصدیِ امور نیست؛ بلکه او «خادم ملت» و «سرباز نظام اسلامی» است که خدمت را نه یک شغل، بلکه رسالتی الهی و مسئولیتی اجتماعی میداند. در این میان، شهدای کارمند جایگاهی بس رفیع و متمایز دارند؛ بزرگمردانی که در دو جبههی «اداره» و «نبرد»، الگوی تمامعیارِ تعهد و ایمان بودند و سرانجام، مسیر بندگی را با نثارِ خونِ خویش به اوجِ رستگاری رساندند.
شهدای کارمند نه فقط بهخاطرِ شهادت، که بهسببِ سبک زندگیشان شایستهی تکریماند. آنان که در «نظمِ کاری»، «دقت در وظیفه»، «حسن خلق» و «سادهزیستی» سرآمدِ همکاران بودند، برای مدیران و کارمندانِ امروز، قطبنمایی از اخلاق و مسئولیتپذیریاند. جامعهای که در آن کارمند با «روحیه جهادی» عمل کند، اعتماد عمومی را احیا و مسیر پیشرفت را هموار میسازد. این شهیدان در لحظههای سرنوشتساز تاریخ، میان «عافیتِ پشتِ میز» و «حضور در سنگرِ حق»، دومی را برگزیدند و با عملِ خویش ثابت کردند که خدمت به مردم و وفاداری به آرمانها، دو روی یک حقیقتاند.
استان فارس، مفتخر به تقدیم ۴۵۳ شهید کارمند است؛ آماری که فراتر از ارقام، گواهی است بر عمقِ ایمانِ کارکنانِ این دیار در بزنگاههای سخت تاریخ. این عزیزان که غالباً متأهل و دارای فرزند بودند، با بصیرتی دینی و قلبی گسسته از تعلقات دنیوی، در معاملهای پرسود با خداوند، جانِ خویش را تقدیمِ میهن کردند. یادی میکنیم از برخی از این ستارههای درخشان که نامشان بر تارکِ تاریخِ خدمت و ایثار فارس میدرخشد:
ستارگانِ همیشه درخشانِ خدمت
سردار شهید حاج عبدالله اسکندری: مدیرِ مجاهد و مدافع حرم
حاج عبدالله، فرزندِ اصیلِ شیراز (متولد ۱۳۳۷)، زیستن را در «حرکت» معنا کرد. او که از کردستان تا جبهههای جنوب، در عملیاتهای سرنوشتسازی همچون خیبر، والفجرها و کربلاها، ردای فرماندهی را با تواضع درآمیخته بود، در سالهای ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱ با مدیریتِ خود در بنیاد شهید فارس، پیوندی عمیق با خانوادههای ایثارگران برقرار کرد. سرانجام در یکم خرداد ۱۳۹۳، در قامتِ مدافعِ حرم و در حین مأموریت، با گلولهی تکتیرانداز تکفیری به ملکوت پر کشید و به آرزوی دیرینهاش رسید.
شهید دکتر مهدی امینزاده: پیوندِ تعهد و تخصص
نمادِ نسلِ تحصیلکردهی متعهد؛ او که از دوران تحصیل در دانشگاه ملی تهران تا مقطع دکتری در ایالات متحده، لحظهای از مبارزات سیاسی و مذهبی غفلت نکرد. دکتر امینزاده پس از انقلاب، با قبولِ معاونت بازرگانی داخلی، تمام همت خود را صرفِ رفع تنگناهای اقتصادی کشور کرد. او سرانجام در هفتم تیرماه ۱۳۶۰ در واقعهی انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی، به همراه یاران صدیق انقلاب به شهادت رسید و پیکرش در جوار امام رئوف (ع) آرام گرفت.
شهید حمید (غلامحسین) عارف: شهیدِ رمضانِ داراب
جوانِ برخاسته از داراب که خدمت در شهرداری را با خدمت به آرمانهای انقلاب پیوند زد. او که شورِ انقلاب را از دانشسرای شیراز با خود همراه داشت، با آغاز جنگ راهی جبههها شد و در بیست و دوم تیرماه ۱۳۶۱، همزمان با ۲۱ ماه مبارک رمضان، به ضیافت الهی دعوت شد و ردای شهادت را بر تن کرد.
شهید مجتبی شیخی: عمری در مسیر جهاد و مسئولیت
او که از دوران نوجوانی با امواج خروشان انقلاب همراه شد، از میادین نبرد (از فتحالمبین تا کربلای ۱۰) تا سنگر خدمت در هلالاحمر، لحظهای از پا ننشست. شهید شیخی پس از سالها جهاد و مسئولیتپذیری، در ۱۹ اسفند ۱۳۷۱، در حین انجام مأموریت به شهادت رسید و نام خود را به عنوان اسوهی مداومِ خدمت ثبت کرد.
شهید سید مهدی رکنی: صدایِ تعهد
کارمندِ خدومِ صدا و سیمای مرکز فارس که رسالتِ اطلاعرسانی را تا مرزهای جبههی فاو ادامه داد. او که در ۲۴ بهمن ۱۳۶۴ در پهنهی عملیات حضور داشت، به دیدار معبود شتافت.
شهید حسین بابری: معلمِ شهید
معلمِ جوانِ مرودشتی (متولد ۱۳۷۵) که با دو فرزند، در طوفانِ حوادث و اغتشاشاتِ اخیر، در حالی که روزهدار بود، با اصابت گلوله آسمانی شد و سندی تازه بر مظلومیت و استقامتِ کارکنانِ متعهد این سرزمین باقی گذاشت.
یادداشت از سردبیر نوید شاهد فارس
