آمریکاییها و صهیونیستها هم دنبالهرو اهداف صدام هستند
به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، 26 مرداد 1369، میهن اسلامی شاهد حضور اولین گروه آزادگان سرافرازی بود که پس از سالها اسارت در زندانها و اسارتگاههای رژیم بعث عراق، قدم به خاک پاک میهن اسلامی خود گذاشتند. آزادگان، صبورتر از سنگ صبور و راضیترین کسان به قضای الهی بودند. اینان سینههایی فراختر از اقیانوس داشتند که از همه جا و همه کس بریده و به خدا پیوسته بودند. آزاده نامیده شدند، چون از قید نفس و نفسانیات رهایی یافته بودند. به همین مناسبت نوید شاهد سیستان و بلوچستان با آزاده و جانباز 25 درصد، «محمدرضا اربابی مجدد» گفتگویی داشت که در ادامه به آن میپردازیم.

محمدرضا اربابی مجدد گفت: سال 1343 در شهرستان زابل به دنیا آمدم، دوران تحصیل را در همان شهرستان به پایان رساندم و بعد از آن به استخدام ارتش درآمدم. در سال 1363 در جبهه و خط مقدم حضور داشتم، در عملیاتهای مختلفی نیز شرکت کردم.
نحوه اسارت
سال 1367 راننده تانک بودم، تیر خوردم و زخمی شدم. به علت خونریزی شدید بیهوش شدم و به اسارت نیروهای بعثی عراق درآمدم، وقتی بهوش آمدم دیدم در بیمارستان عراقیها هستم و به مدت 3 سال در اسارت آنها بودم.
تحمل سختی دوران اسارت
روزهای اول تحمل اسارت خیلی سخت بود اما بعدا خودمان را با این شرایط وفق دادیم، زبان عربی و انگلیسی میآموختیم، بین اسرا دانشجوهایی بودند که هر کدامشان متخصص یک کاری بودند و به ما آموزش میدادند و به این نحوه سرگرم بودیم. در این شرایط بیشتر یاد مادرم مرا آرام میکرد. البته وقتی آزاد شدم پدر و مادرم فوت کرده بودند، زمانی که اعلام کردند تیپ 37 شیراز نابود شده، مادرم همانجا با شنیدن این خبر سکته کرده و فوت میکند و روزی هم که آزاد شدم چهلم پدرم بود.
دوران بعد از اسارت
بعد از اینکه به میهن بازگشتم و به منزل رفتم و سراغ پدر و مادرم را گرفتم، به من گفتند به مشهد رفتنهاند، بعدا خواهرزادهام به من اطلاع داد که مادرم از دنیا رفته است، با شنیدن این حرف حالت جنون به من دست داد و تشنج کردم، حالم بد شد و شش ماه در روانپزشکی بستری شدم.
جنگ آمریکایی_صهیونی علیه ایران
این آزاده سرافراز درخصوص جنگهای 12 روزه و جنگ رمضان بیان کرد: اینها هم همان هدفی را دنبال می کردند که صدام دنبالش بود و آمده بودند ایران را تصرف کنند ولی نتوانستند نفهمیدند وقتی اسم خاک کشور و ناموسمان می آید ایرانی جماعت عقب نمی کشد با تمام مشکلاتی که در کشور هست اجازه نمی دهیم دشمن برای ما تعیین تکلیف کند.
خبر شهادت رهبر
اصلا باورم نمی شد و چند روز در شوک این خبر بودم که رهبر یک کشور اینجوری به شهادت برسد ولی ایشان با شهادتش ثابت کردند که پا به پای مردم و رزمنده ها در میدان بودند.
توصیه ای به جوانان کشور
جوانان پای نظام و انقلابشان باشند و تا آخرین قطره خون از مملکتشان دفاع کنند و پیرو رهبر باشند و از فرمایشات ایشان پیروی کنند.
دغدغه ما مردم ایران
ما مردم ایران همه دغدغه شغل و مسکن جوانان خودمان را داریم و خودمان درد کشیده هستیم امیدوارم این مشکل جوانان رفع شود تا دیگر دغدغه ای نداشته باشیم.