گفتگو با علی خزائی:
گفتگو در مسیر عشق/ از تالار پذیرایی تا موکب صاحبالزمان «عج»
«علی خزائی» از بزرگان شهرستان کوهدشت می باشد که همه ساله تالار پذیرایی خود را به موکبی با عنوان «صاحب الزمان عج» جهت اسکان و پذیرایی از زوار اربعین اختصاص داده است.
به گزارش نوید شاهد لرستان، ورودی تالار بزرگ شهر در کوهدشت، جایی که بنرهای "موکب صاحبالزمان (عج)" جایگزین تابلوهای تبلیغاتی تالار شدهاند. سربندهای یاحسین، یا ابوالفضل، یا زهرا و یا صاحب الزمان از سقف ورودی تالار آویزان شده و دور تا دور محوطه تالار با تصاویر شهدا مزین شده است. صدای مداحی به گوش میرسد و عطر اسپند فضا را پر کرده است. به دنبال صاحب این مکان می گردم که یک مرد تقریباً مُسن را به من نشان می دهند. جلو می روم و با او گفتگو می کنم:
حاج علی، سلام بر شما. نگاهی به این جمعیت که میاندازم، باورم نمیشود اینجا که تا همین ماه پیش محل برگزاری جشنهای مردم بود، حالا به یکی از بزرگترین قرارگاههای اسکان زائران اباعبدالله در غرب کشور تبدیل شده است. چطور میشود که آدم از درآمد سرشار تالارش بگذرد و اینجا را وقف زائر کند؟
حاج علی: (با لبخندی متواضعانه و تسبیحی که در دست دارد) سلام بر شما و زائران آقا. حقیقتش را بخواهید، صاحب اصلی این ملک کس دیگری است. ما فقط کلیدداریم. بله، تالار در روزهای دیگر سال منبع رزق ماست، اما این چند روز اربعین، رزق معنوی تمام سالمان را میگیریم. وقتی میبینم زائر خستهای که از شرق ایران یا کشورهای همسایه آمده، اینجا غبار راه میشوید و با خیال راحت استراحت میکند، سودی به مراتب بالاتر از هر قراردادی نصیبم میشود.
شنیدهام اینجا فقط بحث یک وعده غذا نیست؛ انگار یک شهر کوچک ساختهاید. از درمانگاه و تیمهای پزشکی گرفته تا نمایشگاه ایثار و شهادت. چه شد که به این جامعیت در خدمات رسیدید؟
حاج علی: ارادت ما به اباعبدالله نباید فقط در اطعام خلاصه شود. زائر در این مسیر طولانی ممکن است بیمار شود، پس بخش درمانی را با کمک دوستان پزشک راهاندازی کردیم. اما مهمتر از همه، بخش فرهنگی و نمایشگاه ایثار و شهادت است. کوهدشت شهر شهیدان است؛ ما میخواستیم زائر بداند این مسیری که امروز با امنیت در آن قدم میزند، مدیون خون جوانانی است که در همین تالارها با آنها وداع کردیم و به جبهه فرستادیم.
حاج علی، مدیریت اسکان و پذیرایی سه وعده برای هزاران نفر، آن هم با این کیفیت، کار بسیار دشواری است. خستگی به تنتان نمیماند؟
حاج علی: (به تصویری از شهدای شهر بر روی دیوار اشاره میکند) خستگی؟ شما نگاه کنید به این خادمهایی که میبینید؛ نیمی از آنها جوانانی هستند که داوطلبانه آمدهاند. وقتی پیرزنی که با پای پیاده آمده، موقع خروج از تالار زیر لب میگوید «خدا ازت راضی باشه مادر»، تمام خستگی ما در میرود. ما اینجا معامله با خلق نداریم؛ معامله ما مستقیم با ارباب است. هر چه داریم از کرم اوست.
اگر بخواهید در یک جمله به زائرانی که همین الان در حال ورود به کوهدشت هستند چیزی بگویید، چه میگویید؟
حاج علی: میگویم خوش آمدید به خانه خودتان. اینجا تالار پذیرایی نیست، اینجا خاک پای شما توتیای چشم ماست. تا زمانی که این موکب برپاست، تمام ظرفیت این مجموعه و تمام توان ما وقفِ راحتیِ قدمهای شماست که به سمت کربلا برمیدارید.
به چروکهای صورت و دستانش خیره می شوم و خطاب به او می گویم: خدا خیرتان بدهد که عمرتان را در مسیر عاشقی اباعبدالله هزینه کردید.
حاج علی با دعای خیری مرا بدرقه کرد.
گفتگو و تنظیم: فرحزاد جهانگیری
انتهای پیام/
