خانواده و آخرین روز ها
به گزارش نوید شاهد گیلان؛ «شهید صادق، پدر دو فرزند بود؛ امیرمهدی که در سال ۱۴۰۵ موفق به دریافت دیپلم شد و محمدامینِ ششساله که هنوز روزهای شیرین کودکی را سپری میکند. پدر شهید روایت میکند که پس از شنیدن خبر شهادت فرزندش، با نگرانی و اندوه فراوان راهی تهران شد. هنگامی که به خانواده رسید، امیرمهدی را در آغوش گرفت و او را بوسید. در همان لحظات سخت و جانسوز، جملهای از زبان فرزند شهید جاری شد که به گفته پدربزرگ، صبری عجیب در دل او نشاند. امیرمهدی با چشمانی اشکبار گفت: «باباجان؛ من این هفته دو تا پدر از دست دادم.»
خبر شهادت صادق در حوالی ظهر به پدرش رسید؛ زمانی میان طنین اذان و اقامه نماز. پدر شهید میگوید نخستین کاری که پس از شنیدن این خبر انجام داد، به جا آوردن سجده شکر بود؛ سجدهای از سر رضایت و ایمان، زیرا باور داشت که فرزندش به بزرگترین آرزوی خود، یعنی عاقبتبهخیری، رسیده است.
آخرین گفتوگوی صادق با پدرش نیز جملهای به یادگار گذاشت که اکنون معنایی عمیقتر یافته است. او در آن تماس گفته بود: «زندگی بعد از آقا معنا نداره.» جملهای که پس از شهادتش، بیش از پیش در ذهن و دل خانوادهاش ماندگار شد.
شب پیش از شهادت، اعضای خانواده چندین بار با او تماس گرفتند، اما پاسخی دریافت نکردند. صبح روز بعد، برخی از نزدیکان از خبر شهادتش مطلع شده بودند، ولی برای آنکه پدر آمادگی بیشتری داشته باشد، چیزی به او نگفتند. سرانجام خبر رسمی شهادت، در ظهر همان روز به پدر رسید؛ خبری تلخ و سنگین که در عین حال برای خانواده، نشانی از رسیدن صادق به آرزویی بود که سالها در دل داشت.»
