راه آقای شهید، ایستادگی در برابر ستم و عشق به میهن بود

به گزارش نوید شاهد لرستان، روز سیزدهم تیرماه ۱۴۰۵، روز دیدار آخر با آقای شهید ایران است و در بین جمعیت عزادار که صحنه های نابی از عشق و وفاداری به نمایش گذاشتند به دنبال سوژه ای خاص می گردم که چشمم به زنی میانسال افتاد که وسط جمعیت ایستاده بود و توجه هر عابری را به خود جلب می‌کند. او قامت خود را با پرچم سه‌رنگ و مقدس جمهوری اسلامی ایران پوشانده است. استوار و بی‌حرکت، دست راستش را به نشانه سلام نظامی در کنار سر قرار داده و چشم‌های بارانی‌اش را به تابوت مطهر دوخته است. به سراغش رفتم تا در لحظات وداع، هم‌کلامش شوم.

سلام مادر جان، تسلیت عرض می‌کنم. دیدم که با این پوشش خاص و با حالت ایستاده و سلام نظامی، خیره به تابوت امام شهید هستید. از حس و حالتان در این لحظه برایمان بگویید. 

زن میانسال: سلام فرزندم. سلامت باشید. راستش را بخواهید، زبانم توان توصیف این حجم از اندوه را ندارد. اما این ایستادن و این سلام نظامی، ادای احترام یک سرباز کوچک به فرمانده و رهبر محبوبش است. آمدم تا برای آخرین بار به ایشان بگویم: «فرمانده، سلام. خسته نباشی از این همه سال مجاهدت.» آمدم تا بگویم مسیر شما متوقف نخواهد شد.

پرچم ایران را به زیبایی دور خود پیچیده‌اید؛ پرچمی که نماد اقتدار و هویت ملی ماست. چرا تصمیم گرفتید با این پوشش در مراسم وداع حاضر شوید؟ 

زن میانسال: این پرچم برای من مقدسترین نماد است. من این پرچم را به تن کردم تا به دوست و دشمن نشان دهم که جان ما با این خاک و این پرچم گره خورده است. این پرچم، شناسنامه و ناموس ماست. آرزوی قلبی من این است که پرچمی که امروز آغوش من شده و مرا پوشانده، روزی که از این دنیا می‌روم، کفن من باشد. حاضر هستم قطره‌قطره خونم را بدهم تا این پرچم همیشه برافراشته بماند و هرگز به زمین نیفتد.

در صحبت‌هایتان به ادامه راه این رهبر شهید اشاره کردید. به نظر شما، امروز وظیفه ما برای وفاداری به مسیر ایشان چیست؟ 

زن میانسال: راه او، راه خدمت بی‌منت به مردم، ایستادگی در برابر ستم و عشق به میهن بود. او جانش را در همین مسیر فدا کرد. ادامه دادن راه او یعنی اینکه هیچ‌کدام از ما ناامید نشویم. ما زنان و مادران این سرزمین، فرزندان خود را طوری تربیت خواهیم کرد که هر کدام یک سرباز برای این وطن باشند. ما با جان و دل پشت کشور و رهبری ایستاده‌ایم و نمی‌گذاریم پرچم عدالت‌خواهی این شهید بر زمین بماند.

پیام شما در این روز وداع، از این مکان مقدس به جوانان و نسل‌های جدید چیست؟ 

زن میانسال: به جوانان عزیزمان می‌گویم که قدر این امنیت و استقلال را بدانند. برای اهتزاز این پرچم سه‌رنگ، خون‌های پاکی ریخته شده است. عشق به وطن و ارزش‌ها، چیزی نیست که با رفتن یک تن تمام شود؛ این عشق سینه به سینه منتقل می‌شود. ما تا آخرین نفس ایستاده‌ایم و آینده این کشور روشن است.

ممنون از اینکه وقتتان را به ما دادید. التماس دعا داریم. 

زن میانسال: محتاجیم به دعا. یا علی مدد.

و مجدد رو به سوی تابوت می‌کند، دستش را به نشانه احترام و سلام بالا می‌آورد و در میان سیل جمعیت و زمزمه‌های نوحه وداع، به راز و نیاز خود ادامه می‌دهد.

انتهای پیام/