صد شب روایتِ فشرده‌ای از رنج، فقدان، ایستادگی و انتخابِ جمعی یک ملت

به گزارش نوید شاهد لرستان، صد شب از شهادت رهبر انقلاب گذشته؛ شبی که نه فقط یک فقدان سیاسی، بلکه یک زخم عمیق اجتماعی بود. 

صد شب از شهادت بسیاری از مردم ایران گذشته؛ مردمی که نامشان در آمارها خلاصه نشد و هر کدامشان جهانی بودند.

صد شب است که خیابان، به صحنه‌ای از حضور و پایداری تبدیل شده؛ جایی که مردم، با تمام تفاوت‌ها، کنار هم ایستاده‌اند.

صد شب است که استقامت، از یک واژه به یک رفتار جمعی بدل شده؛ همبستگی، از شعار به یک تجربه زیسته رسیده.

صد شب است که میدان، نه با فرمان، بلکه با حضور مردم تقویت شده؛ با قدم‌هایی که از خستگی عبور کرده‌اند.

صد شب است که مردم، با صدای بلند و با عمل، گفته‌اند نمی‌خواهند و نمی‌گذارند دشمن به خاک وطن تعدی کند.

این صد شب، آزمونی بود برای فهمیدن اینکه ملت بودن یعنی چه. یعنی در تاریکیِ شب، چراغِ همدیگر بودن. یعنی در میانِ داغ و خشم، هنوز دل‌نگرانِ آینده ماندن. یعنی باور به اینکه وطن، فقط خاک نیست؛ آدم‌ها هستند، خاطره‌ها هستند، امیدهایی که هنوز زنده‌اند.

این یادداشت، نه برای پایان یک فصل، بلکه برای ثبت لحظه‌ای از تاریخ است؛ لحظه‌ای که مردم ایران، با همه سختی‌ها، تصمیم گرفتند بایستند.

نویسنده: فرحزاد جهانگیری

انتهای پیام/