شهادت بهترین مسیر عاقبت به خیری است+دستخطِ شهید

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید محمد دکامی، فرزند شریف دیار نهاوند، شانزدهم اسفند ماه ۱۳۷۶ در این شهر کهن پا به جهان گذاشت. وی در خانواده‌ای اصیل و متدین رشد کرد و از نخستین سال‌های زندگی، جویای علم و اخلاق بود، تا آنجا که دوران تحصیل خود را در دبیرستان نام‌آشنای علامه حلی نهاوند با درخشش پشت سر گذاشت و با توکل به خداوند، گام در وادی دانش نهاد.

در مسیر شکوفایی استعداد و ایمان، تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه امام حسین(ع) ادامه داد و در همان سال‌ها، با تکیه بر همت و غیرت جوانی، راهی جمع جهادگران و نخبگان گمنام کشور در نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد. متواضع، کم‌حرف و پرتلاش؛ اما بلندآوازه در سنگر بی‌نشانان.

نقش‌آفرینی موثر وی در پروژه‌های تحقیقاتی بخش موشکی، نمونه‌ای از اعتلای علمی و تعهد بی‌ادعای این فرزند نهاوند بود؛ اما او هرگز برای خود طلب نام و آوازه نکرد و نامش بیش از آنکه بر لوح رسانه‌ها نقش بندد، در دل یاران و صفحات تاریخ نگاشته شد.

سی‌ام خرداد ماه ۱۴۰۴، موعدی تلخ اما پرافتخار بود؛ شبیخون تروریستی رژیم اشغالگر صهیونیستی، ساختمان محل کارش در محله گیشای تهران را هدف قرار داد و محمد، در ۲۷ سالگی، بی‌هیاهو و مظلومانه به قافله شهدای راه عزت و اقتدار ایران پیوست.

در ادامه دست‌خطِ نامه شهید «محمد دکامی» به خانواده‌اش را مشاهده می‌کنید.

روز‌های یکشنبه، سه‌شنبه به دانشگاه می‌روم برای کار در آزمایشگاه و کار روی پایان‌نامه. روز‌های شنبه، دوشنبه، چهارشنبه، پنجشنبه در شرکت هستم. خدایا؛ کمکم انتخاب درستی، بین انتخاب دانشگاه و هوافضا داشته باشم. این روز‌های با کدامیک باید جلو بروم دانشگاه و یا هوافضا کدامیک به خیر و صلاح من تمام خواهد شد. الله اعلم.

ولی دوست در جایی باشم که عاقبت من در آن مجموعه ختم به شهادت شود و فکر می‌کنم که هوافضا بستر شهادت را بیشتر از هر جا فراهم خواهد کرد؛ که انشالله در کنار خدمت صادقانه در نهایت با شهادت از دنیا بروم.

دست‌نوشته شهید جنگ تحمیلی دوم «محمد دکامی»

انتهای پیام/