«رضا» رفت اما نامش در خاطرهها ماندگار شد
خواهرزاده شهید «رضا پرچ» نقل میکند: «همه اعضای خانواده میدانستند که درخت به نام او است. چند سال بعد به بار نشست و زمان شهادتش بار فراوانی داد و مهمانانی که برای مراسمش میآمدند با میوه همین درخت پذیرایی میشدند.»
به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید رضا پرچ» فرزند محمداسماعیل و امکلثوم، دوازدهم تیرماه ۱۳۵۰ در روستای زرّیندشت از توابع شهرستان فیروزکوه دیده به جهان گشود.
یادگار رضا
به مدرسه رفت و تا اول راهنمایی درس خواند. در سن هشت نه سالگی مادرش را از دست داد و از مهر و عاطفه مادری محروم شد. دو خواهر و یک برادر دارد. خواهرزاده رضا میگوید: «نزدیک عید بود و پدربزرگ مشغول کاشت چند نهال توی حیاط. من و دایی رضا هم نگاهش میکردیم. بچه بودیم و بهخاطر علاقهای که به درخت و میوه داشتیم از بابا خواستیم برای ما بکارد. دایی رضا یک نهال گیلاس را برداشت و به بابا گفت: این درخت برای منه. من نگه میدارم و تو خاک بریز. بعد هم آب آورد و به پای آن ریخت. همه اعضای خانواده میدانستند که درخت به نام او است. چند سال بعد به بار نشست و زمان شهادتش بار فراوانی داد و مهمانانی که برای مراسمش میآمدند با میوه همین درخت پذیرایی میشدند.»
چهارده ساله بود که با دستکاری شناسنامه توانست به آموزش برود و عازم جبهه شود. یک بار هم در سال ۱۳۶۵ عازم جبهه شد؛ این بار به عنوان غوّاص. در منطقه فاو در روز بیست و پنجم خرداد ۱۳۶۵ بر اثر برخورد ترکش به شهادت رسید.
بعد از تشییع در فیروزکوه به روستای زریندشت منتقل و به خاک سپرده شد. شش ماه سابقه حضور در جبهه داشت.
