کشاورز بسیجی که در میمک به آسمان پیوست

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، محمدرضا پرخید، در دامان خانوادهای ساده و زحمتکش رشد یافت. پدرش ذبیحالله، مردی کشاورز بود که با رنج دستانش زمینهای روستای محمودآباد را حاصلخیز میکرد. مادرش فاطمه نیز زنی متدین و پشتکار بود که روحیه مقاومت و عشق به اهل بیت(ع) را در وجود فرزندش نهادینه ساخت.
تحصیلات رسمی تا پایان پایه چهارم ابتدایی ادامه یافت؛ اما هرگز درس زندگی را رها نکرد. وی از همان سالهای نوجوانی در کنار پدر به کشاورزی پرداخت و با هوای گرم تاکستان و خاک حاصلخیز آن انس گرفت. سادهزیستی، کمک به محرومان و اخلاق خوش، زبانزد اهالی روستا بود.
دوران تازهای در زندگی این شهید بزرگوار، سال ۱۳۶۵، آغاز شد؛ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. اما آرامش زندگی تازه تشکیل شده، نتوانست ایشان را از تکلیف بزرگتر غافل کند. با آغاز جنگ تحمیلی و با وجود اینکه صاحب زندگی و فرزندی خردسال بود، احساس مسئولیت کرد و به عنوان سرباز ارتش راهی جبهههای نبرد حق علیه باطل شد.
وی سرانجام در بیست و هفتم فروردین سال ۱۳۶۷، در منطقه عملیاتی «میمک»، یکی از نقاط استراتژیک و سرنوشتساز غرب کشور، هنگام درگیری با نیروهای عراقی، ترکش خمپاره یا توپ به سینه و سرش اصابت کرد. پیکر مطهرش پس از تفحص و تشییع باشکوه، در گلزار شهدای زادگاهش در روستای محمودآباد آرام گرفت.