از زمین خاکیِ فوتبال تا پایگاه قوچان؛ علیرضا نوروزی در کمین ضدانقلاب شهید شد

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی،  شهید علیرضا نوروزی در سوم فروردین‌ماه ۱۳۴۱ در خانواده‌ای ساده، دین‌باور و سنتی در شهرستان اراک چشم به جهان گشود. بنا به روایت مادر شهید، علیرضا از کودکی «بچه‌ای باایمان و نمازخوان» بود و تقوا و دینداری را از فضای تربیتی خانواده آموخت. او در کنار روحیه مذهبی، به نشاط نوجوانی نیز دل‌بسته بود و در زمین خاکی پشت خانه، همراه هم‌سن‌وسالانش فوتبال بازی می‌کرد و به این ورزش علاقه داشت.

علیرضا در محیط خانواده با ادب و اخلاص رشد کرد؛ فردی مودب، بی‌پیرایه و مخلص که برای پدر و مادر احترام ویژه‌ای قائل بود. تحصیلات خود را در یکی از دبستان‌های اراک آغاز کرد و تا پایان دوره راهنمایی ادامه داد؛ اما به دلیل مشکلات مالی خانواده، ناچار شد ادامه تحصیل را رها کند و برای کمک به معاش خانه، به کار و فعالیت روی آورد.

با شکل‌گیری فضای دفاع و ضرورت صیانت از ارزش‌های انقلاب اسلامی، این جوان مؤمن با اعتقادی برخاسته از آگاهی و ایمان، داوطلبانه راهی میدان مأموریت شد و به عنوان سرباز ژاندارمری در جبهه و مناطق عملیاتی خدمت کرد. مادر شهید می‌گوید پس از اعزام، دو بار به مرخصی آمد و در آخرین مرخصی، تنها دو روز پس از بازگشت به منطقه در کمین ضدانقلاب گرفتار شد.

شهید علیرضا نوروزی سرانجام در پنجم خرداد ۱۳۶۱ در جریان درگیری با گروهک‌های ضدانقلاب و بنا به روایت خانواده، در مقابله با عناصر گروهک دمکرات در پایگاه قوچان در منطقه بوکان بر اثر اصابت گلوله به سر و سینه به شهادت رسید. خانواده شهید از لحظه تلخ دریافت خبر و شناسایی پیکر در سردخانه بیمارستان قدس یاد می‌کنند؛ روایتی که اوج دلبستگی و صبر مادرانه را نشان می‌دهد. پیکر مطهر این شهید والامقام در زادگاهش اراک تشییع و به خاک سپرده شد.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی