از دفتر دل یک شهید؛ شعری از شهید «جواد جهانینسب»
شهید جواد جهانینسب، از شهدای دوران دفاع مقدس بود که علاوه بر حضور در جبهههای نبرد، روحی لطیف و قلمی شاعرانه داشت. از او دلنوشتهها و اشعاری بر جای مانده که بازتابی از ایمان، آرمانخواهی و حالوهوای معنوی رزمندگان آن روزهاست. در ادامه، یکی از سرودههای این شهید والامقام را میخوانید.
به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید جواد جهانی نسب در ۱۵ فروردین ۱۳۴۱، در تهران چشم به جهان گشود. پدرش محمدحسین، نقاش ساختمان بود و مادرش، طاهره نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته علوم اقتصادی درس خواند و دیپلم گرفت. پاسدار بود. به عنوان لشکر۲۷ زمینی در جبهه حضور یافت. در سن ۲۰ سالگی در ۲۴ تیر۱۳۶۱، با سمت مسئول مخابرات در شلمچه شهید شد. پیکر مطهر او پس از ۱۵ سال چشمانتظاری، در سال ۱۳۷۵ توسط گروههای تفحص شناسایی و به آغوش خانواده بازگشت مزار او در قطعه ۲۴ گلزار شهدای بهشت زهرای تهران واقع است. برادرش امیر نیز شهید شده است.
در ادامه، یکی از سرودههای این شهید والامقام را میخوانید.
من جهاني نسبم هست مرا نام جواد آفرين بر پدرم باد كه اين نام نهاد
غم مخور مادر غم ديده خونين جگرم گرميان من و تو طرح جدايي افتاد
چون به رويم در ديدار تو را بست خدا در ديدار خودش را به روي من بگشاد
جبهه و جنگ و شهادت به خدا شيرين است ميزند تيشه به سر بهر چه آخر فرهاد!
در دل من به خدا حسرت دامادي نيست مادرم غصه مخور زين كه نگشتم داماد
عيش دنيا چه بود عشرت عقبي طلبيد شادم از اينكه شدم از قفس تن آزاد
بي خود از جرعه مي خانه وحدت شده ام پس نگوييد جهاني نسب از پا افتاد
پانزده سال جدايي عزيزان سخت است شكرلله كه سرآمد غم و گشتم دلشاد
استخواني كه زمن بهر شما آوردند گر بپرسيد همين پاسختان خواهم داد
با اميرم به سر سفره يزدان مهمان باورت نيست خداوند مگر وعده نداد ؟
در كنار شهدائيم و سر خوان حسين چون سرايي دل ما نيست سرائي آباد
او به ما درس و ره ورسم شهادت آموخت جان عالم به فداي پسرفاطمه س باد
آنقدر نعمت و ناز است به ما ارزاني كه نيازم ز دنياي شما ديگر ياد
روح ما شاد شد از شعر تو نادم بخدا ميكنم از تو شفاعت به قيامت به وداد
