شهید اسدالله تشکری؛
فرماندهای از زاویه که در بیتالمقدس بر قله ایثار ایستاد
شهید "اسدالله تشکری"، فرزند عباسعلی و از اهالی زاویه زرندیه، از نیروهای مؤثر سپاه پاسداران و فرمانده گروهان در گردان امام علی(ع) تیپ ۲۲ بدر بود که در شانزدهم اردیبهشتماه ۱۳۶۱، در جریان عملیات بیتالمقدس و در محور اهواز–خرمشهر، بر اثر تیر مستقیم تیربار دشمن به فیض شهادت نائل آمد. پیکر مطهر این فرمانده دلاور در زادگاهش زاویه به خاک سپرده شد.
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید اسدالله تشکری، در پنجم تیر سال ۱۳۳۷ در خانوادهای مذهبی، زحمتکش و پایبند به مبانی اسلام در یکی از روستاهای خرقان الویر چشم به جهان گشود. کودکی خود را در روستای زاویه زرندیه گذراند و تحصیلاتش را تا پایان کلاس پنجم ابتدایی ادامه داد. با وجود علاقه به درس، به دلیل مشکلات اقتصادی خانواده تصمیم گرفت به کمک پدر بشتابد و در کارگاه آهنگری او مشغول به کار شود؛ کاری سخت و طاقتفرسا که از همان سنین نوجوانی روحیه مقاومت، مسئولیتپذیری و سختکوشی را در وجودش پرورش داد.
در هجدهسالگی به سربازی اعزام شد، اما هنوز مدت زیادی از خدمتش نگذشته بود که موج عظیم انقلاب اسلامی در سراسر کشور طنینانداز شد. او با فرمان تاریخی امام خمینی(ره) مبنی بر ترک پادگانها، خدمت در نظام طاغوت را رها کرد و مدتی در منزل مرحوم آیتالله طالقانی مخفی شد و همراه نیروهای انقلابی در فعالیتهای مبارزاتی مشارکت داشت.
در روزهای پرالتهاب بهمن ۵۷، همراه برادرش در حمله به پادگان باغشاه حضور یافت و پس از آزادسازی آن، در تصرف رادیو و تلویزیون نیز مشارکت کرد. مدتی در حفاظت از این مراکز به فعالیت پرداخت و پس از پیروزی انقلاب، به روستا بازگشت و با تشکیل کمیته انقلاب اسلامی، یک سال تمام در پاسداری از دستاوردهای انقلاب ایفای نقش کرد.
پس از شکلگیری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، تشکری راهی ساوه شد و در مرکز فرهنگی سپاه فعالیت خود را آغاز کرد. مطالعه مستمر، حضور فعال در کتابخانه و مطالعه آثار دینی و انقلابی، او را به نیرویی اندیشمند و آگاه تبدیل کرد؛ فردی که بیش از هر چیز، دغدغه مقابله با منافقین و گروهکها را داشت.
پس از مدتی، ازدواج کرد و زندگی ساده و بیآلایش خود را با قناعت و بیتکلفی پیش برد. با پیوستن رسمی به سپاه پاسداران، مسئولیت بنیاد امور جنگزدگان ساوه به او سپرده شد؛ جایی که با مدیریت و تدبیر، نمازخانه و کتابخانه را برای جنگزدگان راهاندازی کرد و خدمات متعددی ارائه داد.
اما ندای جبهه که بلند شد، او آرام نماند. نخستینبار برای نزدیک سه ماه به مناطق عملیاتی اعزام شد و پس از عملیات طریقالقدس، به ساوه بازگشت. مدت زیادی نگذشته بود که بار دیگر راهی میدان نبرد شد؛ اینبار برای شرکت در عملیات سرنوشتساز بیتالمقدس و آزادسازی خرمشهر.
او در این عملیات بهعنوان فرمانده گروهان در گردان امام علی(ع) از تیپ ۲۲ بدر به لشکر امام زمان(عج) پیوست. همرزمانش روایت میکنند که در جریان نبرد، پس از آنکه با تیر مستقیم تیربار دشمن از ناحیه پا مجروح شد، خود بدون لحظهای توقف پایش را پانسمان کرد و دوباره به قلب دشمن زد. او با شجاعتی مثالزدنی نبرد کرد تا اینکه گلولههای دشمن جسمش را نشانه گرفت و روحش بر بال فرشتگان به آسمان پرکشید.
اسدالله تشکری در شانزدهم اردیبهشتماه ۱۳۶۱ به شهادت رسید؛ مردی که زمین برای روح بلندش تنگ آمده بود و میدان نبرد را پلی ساخت برای پرواز به سوی ملکوت. پیکر مطهرش در زادگاهش، زاویه زرندیه، به خاک سپرده شد تا یادش برای همیشه در حافظه مردم آن دیار جاودانه بماند.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی
