بیداری و معرفی انقلاب

به گزارش نوید شاهد مازندران؛ شهید «نورعلی حسن زاده خطیر» طلوع آفتاب زندگی‌اش، در سال ۱۳۳۷ دنیای «رمضان و گل‌جهان» را با زیبایی هرچه تمام‌تر رقم زد. کودکی با نام «نورعلی» که در طبیعت سرسبز «خطیرکلا» و در دامان پر مهر پدر و مادرش قد کشید.

بعد از پایان دوره ابتدائی، به مقطع راهنمائی در بابل راه یافت. او بعد از اتمام این مقطع، به نیروی هوایی ارتش، واقع در قصر فیروزه تهران راه یافت.

در بیان تربیت دینی نورعلی، همین بس که احکام شرع را تا حد توان رعایت می‌کرد. روز‌های دوشنبه و پنج‌شنبه روزه مستحبی می‌گرفت و نسبت به انجام واجبات الهی، کوشا بود. او با وجود خدمت در فضای خفقان‌آلود حکومت شاهنشاهی، نمونه بارز یک نوجوان متدیّن بود و هرگز در پادگان، از انجام فرائض واجب دست نمی‌کشید.

نورعلی که دیگر تحمل این رفتار‌های دین‌ستیزانه را نداشت، آن‌قدر از پادگان فرار کرد تا او را اخراج کردند.

این سرباز خلف وطن، با پیروزی انقلاب، آگاهی بیشتری نسبت به یاران امام خمینی، از جمله شهیدان «مطهری، بهشتی و دستغیب» پیدا کرد. او تابع محض ولایت بود؛ نه یک گام، جلوتر و نه یک گام، عقب‌تر.

برادرش «قربان‌علی»، در این‌باره می‌گوید: «تلاشش در قبل از انقلاب، این بود که ما را بیدار کند و انقلاب را به ما بشناساند. او نوار «حاج‌آقا کافی» را از تهران برای‌مان می‌آورد و ما گوش می‌دادیم.»

نورعلی در سال ۱۳۵۹ به عضویت سپاه پاسداران در آمد و سپس، به مدت سه ماه به عنوان پزشکیار، رهسپار سرپل‌ذهاب شد.

در سال ۱۳۶۱، به جای یکی از هم‌سنگران خود، داوطلبانه به خرمشهر رفت. آن روز که اولین مرحله عملیات بیت‌المقدس بود، آمبولانس در اختیارش بود. اما در یک درگیری شدید، آمبولانس به‌وسیله دشمن مورد هدف قرار گرفت و دچار آتش‌سوزی شد. طبق گفته هم‌سنگرانش، او سالم از آمبولانس بیرون آمد و هم‌رزمانش را دعوت به جهاد کرد. سپس، با اسلحه‌اش در مقابل دشمن جنگید. تا این‌که به‌وسیله کالیبر مستقیم، به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

نورعلی که قبل از شهادت، رخت دامادی به تن کرده، «نرگس مرحمتی» را به همسری انتخاب برگزیده بود، سرانجام در ۵ اردیبهشت ۱۳۶۱، جامه شهادت پوشید و به ضیافت حق پیوست؛ و با تشییع اهالی شهیدپرور خطیرکلا، در گلزار شهدای این روستا به خاک آرمید.

انتهای پیام/