پایان شیرین یک پدر جوان در بمباران پادگان ابوذر؛ روایت زندگی شهید «سعدالله صفری»

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، شهید «سعدالله صفری» در سال ۱۳۱۴ در روستای «کاه‌سرا» از توابع شهرستان سرپل ذهاب چشم به جهان گشود. سرنوشت از کودکی با او مهربان نبود. پدر و مادرش را از دست داد و دوران کودکی و نوجوانی‌اش را در کنار چهار برادر و یک خواهر، تحت سرپرستی برادر بزرگترش «عباس» سپری کرد.
سعدالله در سال ۱۳۴۵ با دختری از فامیل ازدواج کرد و حاصل این پیوند، پنج فرزند (سه پسر و دو دختر) شد. شغل او کشاورزی و دامداری بود و با زحمت و تلاش، مخارج خانواده را تأمین می‌کرد. همسر و فرزندان او همواره از رفتار خداپسندانه، خوش‌اخلاقی و دورویی ناپذیر او سخن می‌گویند.
همسر شهید در توصیف همسرش می‌گوید: «او مردی درستکار و باایمان بود که مشکلات زندگی را با عقل و اندیشه حل می‌کرد. بسیار نکته‌سنج و واقع‌بین بود و فرزندانمان هم همواره از مهربانی‌های پدرشان یاد می‌کنند.»
شهید صفری با وجود مشغله‌های کاری و خانواده، مدتی را به صورت داوطلبانه در جبهه‌های نبرد حضور یافت. اما سرنوشت رقم دیگری زد. حدود یک سال پس از ورود به جبهه، درست زمانی که کوچک‌ترین فرزندش، پسرش، هنوز سه ماهه بود و در گهواره می‌خوابید، پدر جام شهادت را نوشید.
شهید «سعدالله صفری» در تاریخ هشتم اردیبهشت ۱۳۶۰ در جریان بمباران هواپیمای دشمن در پادگان ابوذر به شهادت رسید. در این حادثه تلخ، او به همراه یک سرباز دیگر از پای درآمد.
پیکر مطهر این شهید والامقام در گلزار شهدای قلعه شاهین به خاک سپرده شد و نامش همواره به عنوان نمادی از فداکاری یک پدر و همسردر تاریخ این منطقه ثبت شده است.
انتهای پیام/