بازگشت به سوی خدا با آرامش و رضایت

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «علی اکبر احمدپور» سی شهریور ۱۳۵۰، در شهرستان بهشهر به دنیا آمد. پدرش عبد الله و مادرش بتول نام داشت. تا مقطع راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج وارد جبهه شد و در تاریخ یکم اردیبهشت ۱۳۶۶، در ماووت بر اثراصابت ترکش به قلب در بمباران به شهادت رسید پیکر پاک و مطهر ایشان در گلزار بهشت فاطمه خاکسپاری شد.

فرازی از وصیت نامه شهید «علی اکبر احمدپور»:

خانواده عزیزم سلام آخر مرا بپذیرید و اگر ناراحتی و یا نارضایتی از بنده داشتید مرا عفو نماید از شما تشکر می‌کنم که در کودکی هنگامی که از ناحیه پا ناراحتی داشتم و باعث آزار شما بودم و در طول زندگی‌ام رنج‌ها و مشکلات فراوانی را متحمل شدید و همیه خیرخواه و راهنمای من بودید تا مرا به اندازه سن و کمال رساندید که چشمانم را بار دیگر باز کرده و نسبت به حقایق دینم بیشتر فکر کنم و راهی را بروم که انبیاء و اولیاء ما رفته‌اند اینک که در بین شما نیستم می‌دانم که چه احساسی دارید.

امیدوارم که ذره‌ای غم و اندوه به خود راه ندهید، زیرا آن کس که به من جان و حیات داد اینک جانم را خریده و با کمال میل جانم را تقدیمش می‌کنم و بسوی او باز می‌گردم انالله و انا الیه راجعون و آنگاه که بوسیله دشمن تکه و پاره شدم در آن وقت است که احساس راحتی می‌کنم و آن لحظه که من در بین شما نیستم فقط روح من است که با شادابی با شما خواهد بود و این است حیات جاودانی که خداوند وعده داده است.

چشمانم را باز بگذارید دعای فرج بخوانید و تقاضای من این است که در هنگام دفن من چشمانم را باز بگذارید تا کوردلان بدانند که من این راه را کورکورانه نیامده‌ام و دستانم را بیرون بگذارید تا دنیاطلبان ببینند که من با خودم از این دنیا چیزی نبردم و مشتهایم را گره کنید تا در لحظات آخر با بی جانی مشتی محکم بر دهان شرق و غرب بکویم.

جنازه‌ام را در داخل مسجد مهدیه ببرید و بر سر جنازه‌ام سینه زنی کنید چرا که هر وقت از مقابل مسجد رد می‌شدم برای دیدار دوستانم هم که شده به داخل مسجد می‌رفتم. در آخر اولین دعایتان این باشد که خداوند مرا یک شهید واقعی قرار دهد و با شهدای کربلای حسین محشور سازد.

انتهای پیام/