شهادت پایان راه نیست؛ آغازی برای ماندگاری نام «عزتالله»
شهید «عزتالله حسنی» ششمین روز اردیبهشت ۱۳۳۱ در کلاتهرودبار دامغان به دنیا آمد. به محض آنکه دشمن غاصب قصد سرزمینش را کرد، در جبهههای نبرد حاضر شد. سرانجام نهمین روز خرداد ۱۳۸۱ به شهادت رسید.
به گزارش نوید شاهد سمنان، ششمین روز اردیبهشت ۱۳۳۱ هوا در اوج لطافت و زیبایی بود. بلبلان بر شاخ سبز درختان غزل میخواندند و گلها دامنی سبز کوههای روستا را آذین میبستند که خبر ولادت عزتالله را نسیم در روستا پراکند.
آغازی برای ماندگاری
«شهید عزتالله حسنی» فرزند اکبر و زهرا از خطه سرسبز کلاتهرودبار دامغان، روزهای پرنشاط کودکی را در سایه مهر و محبت پدر و مادر در همسایگی کوه و چشمه و درخت گذراند. به دبستان رفت و خواندن و نوشتن آموخت. سیکل را گرفت و وقتی جوانی برومند شد با فاطمه سرپرست، دختری از بستگان وصلت کرد و پدر هشت فرزند شد.
وی تا روزهای آغاز جنگ تحمیلی در ذوبآهن مشغول کار بود و به محض آنکه دشمن غاصب قصد سرزمینش را کرد، در جبهههای نبرد حاضر شد. به عنوان راننده سنگین و مدتی را هم در ستاد تخلیه شهدای اندیمشک مشغول خدمت شد.
یازدهمین روز از فروردین ۱۳۶۱ در منطقه رقابیه از ناحیی دست، کمر، سر و چشم مجروح شد و بیست سال بدون آنکه خم به ابرو بیاورد با درد و بیماری دست و پنجه نرم کرد و سرانجام نهمین روز خرداد ۱۳۸۱ پس از سالها تحمل رنج و درد و بیماری به آرزوی دیرینهاش، شهادت دست یازید.
مزار شهید عزتالله حسنی در فردوسرضای دامغان تا همیشه یادآور خوبیها و مهربانیهای صاحب دردیست که هیچگاه از درد سخن نگفت.
انتهای متن/
