شهید ابراهیم جعفرزاده؛ فرماندهای گمنام

به گزارش نوید شاهد اصفهان، سردار رشید اسلام، ابراهیم جعفرزاده، در ۲۲ بهمن ۱۳۳۹ در خانوادهای مذهبی در اصفهان به دنیا آمد. او کودکیاش را با شور و معنویت سپری کرد و در دوران تحصیل، دانشآموزی کوشا و موفق بود. با اوجگیری نهضت اسلامی، علیه رژیم پهلوی فعالیت کرد، در تظاهرات شرکت داشت و چند بار بازداشت شد. او در عملیات انهدام پاسگاه ژاندارمری مبارکه نقشی مؤثر ایفا کرد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در تأسیس و فعالیتهای کمیته انقلاب اسلامی و جهاد سازندگی مبارکه مشارکت داشت. سپس وارد سپاه پاسداران شد و همزمان به تبلیغ دینی در مساجد و آموزش قرآن پرداخت. مدتی نیز مسئول تحقیقات دادگاه انقلاب اصفهان بود و یک بار به زیارت خانه خدا مشرف شد.
با آغاز جنگ تحمیلی، ابتدا به کردستان و سپس به جنوب کشور اعزام شد. در جبههها، مسئولیتهای متعددی بر عهده گرفت؛ از فرماندهی گردان زرهی سپاه اصفهان و مسئول زرهی قرارگاه نصر تا فرماندهی تیپهای ۲۱ رمضان و ۲۸ صفر. او در نهایت فرماندهی تیپ مستقل ۱۸ الغدیر را عهدهدار شد و همچنین از مسئولان طرح و برنامه معاونت عملیات قرارگاه خاتمالانبیاء بود.
اطرافیانش او را «اعجوبهای گمنام» توصیف میکردند که در میدان نبرد، با دلیری و اخلاص، رزمندگان را هدایت میکرد. در عملیات بدر، هنگامی که خط شکسته بود، شخصاً به میدان رفت و با آرپیجی دشمن را عقب راند. او چنان متواضع بود که حتی خانوادهاش تا زمان شهادت نمیدانستند فرماندهای بزرگ است.
سرانجام در ۲۲ اسفند ۱۳۶۳، در عملیات بدر در منطقه هورالعظیم، هنگام بررسی وضعیت رزمندگان، ترکش به پشت سرش اصابت کرد و به فیض شهادت رسید. پیکر مطهرش در گلستان شهدای اصفهان آرام گرفت. دو برادر و داماد خانواده نیز پیش از او در راه اسلام و انقلاب به شهادت رسیده بودند.
انتهای پیام/