این زخم ما رفو نشود جز به انتقام

 به گزارش نوید شاهد فارس،  محمد محمدی‌رابع شاعر شیرازی در رثای رهبر شهید و جنگ رمضان شعری سروده است. با ما همراه باشید.

آغشته تیغ‌شان چو به خون سیاوش است
موشک همان کمان و همان تیر آرش است

این گرز رستم است که بر دیو می‌خورد
موشک به قلب او، به تلاویو می‌خورد

این تیشه‌ای‌ست می‌خورد اینک به ریشه‌اش
بر ریشه‌ی همان که ستم بوده پیشه‌اش

موشک نشان گرفت نشانی مرگ را
کس اینچنین ندیده ز آتش، تگرگ را

آه دل تمام ستمدیده‌هاست این
خون روان ز مردمک دیده‌هاست این

آن شب که چشم میهنم از درد و غم نخفت
یادم نمی‌رود که فرانسه چه‌ها نگفت!

بعد از فرانسه، آنکه سگی کاسه لیس بود
روباه پیر، یار شغال، انگلیس بود

آلمان، همان که سرفه‌ی مردان ما ازوست
دیدیم همچنان که شغالی درنده‌خوست!

یادم نمی‌رود که توافق بهانه بود
آن‌سوی میز فکر شبیخون به خانه بود 

یادم نمی‌رود که ″گروسی″ فساد کرد
خنجر کشید و در جگر اعتماد کرد

با شعله‌ی دروغ، زد آتش به باغمان
خندید با زبانه‌ی آتش به داغمان

زخمی زدندمان که به رستم، شغاد زد
زخمی که حیله بر جگر اعتماد زد 

این زخم ما رفو نشود جز به انتقام
یا مرگ یا مبارزه با مرگ! والسلام

آری بزن که موشک تو تیر آرش است
این انتقام خون هزاران سیاوش است

محکم بکوب موشک خود را به قلب او
باشد به جای محکمه و حکم جلب او

آری بزن که موشک تو مهر باطل است
بر دولتی که قاطبه‌اش دزد و قاتل است

آغازگر اگر چه نبودیم و نیستیم
در آزمون جنگ ببینی که بیستیم!

پایان جنگ و شیوه‌ی پایان به دست ماست
نابود باد آنکه خیالش شکست ماست

انتهای متن/