پوستر/
به مناسبت شهادت کودکان مدرسه میناب؛
ما بیگناه بودیم، ما فقط میخواستیم بخندیم
کودکان مدرسه امام حسن «ع» بروجرد و کودکان مدرسه شجره طیبه میناب فقط میخواستند بخندند که به دست شقی ترین انسانها شهید شدند.
به گزارش نوید شاهد لرستان، ظهر بود که یکباره صدای گریه کودکان به سوی آسمان می پیچد چون نغمه سوگواری.
بروجرد،دی ماه ۱۳۶۵ وقتی که بمب بر سرِ مدرسه امام حسن مجتبی «ع» بی رحمانه نشست، جایی که پناه دانش آموزان بود در آن لحظه به خاک و خون کشیده شد.
۶۸ گل معصوم در آن دم پر کشیدند، رویاهایشان در دود و آتش سوختند بی صدا.
تصور کن، کلاس های درس پر از شوق یادگیری، دفترهای تمیز، مدادهای نو، لبخندهای شیرین. ناگهان انفجار سکوت را شکست و دنیاشان را در سیاهی فرو برد.
کودکانی که تازه یاد گرفته بودند الفبا بنویسند، حالا در آغوش خاک آرام گرفته اند. مادران که در انتظار بازگشت فرزندانشان بودند با چشمانی اشکبار در سوگ عزیزانشان نشستند.
و حالا، سالها بعد...
در میناب دوباره این درد تکرار شد.
اسفند ۱۴۰۴ مدرسه شجره طیبه به خاک و خون کشیده شد. ۱۶۸ گلِ معصوم در آن دم پر کشیدند، آرزوهایشان در دود و آتش سوختند بی صدا.
کودکانی که هنوز نمی دانستند جنگ چیست، حالا در آغوش خاک مدرسه که پناهگاه آنها بودند آرام خفته اند.
بوی دود کلاس خالی، بوی خاک خونین، هر سنگ دیوار، هر پنجره شکسته، قصه ای می گوید: «ما بیگناه بودیم، ما فقط می خواستیم بخندیم».
چشمان مادران که امروز پر از اشکِ بی پایان به سوی آسمان می نگرند، امیدی که دیگر نمی بیند. هر قطره اشک، هر ناله ساکت گواه این درد بی پایان است.
ای تاریخ! چرا این چنین بی رحمانه می نویسی؟ چرا کودکان را به قلم سلاح می سپاری؟ ما فقط می خواهیم که صلح در دل هر کوچه و خیابان به مانند نسیم بهار دوباره بپیچد تا دیگر، صدای گریه کودکان به سوی آسمان نپیچد چون نغمه سوگواری.
فرحزاد جهانگیری
انتهای پیام/
