وصیت متفاوتی از دفن پیکر شهید در روز جمعه
شهید «علیرضا زنده بودی» پیش از اعزام به جبهه در وصیت خود از پدرش خواسته بود، «اگر جسدم روز چهارشنبه بازگشت دفنش را تا روز جمعه به تاخیر بینداز»؛ وصیتی که همان گونه به وقوع پیوست.
به گزارش نوید شاهد بوشهر؛ شهید «علیرضا زنده بودی» نوزدهم اسفند ماه ۱۳۴۲ در روستای قبا کلکی از توایع شهرستان تنگستان واقع در استان بوشهر در خانوادهای متدین و مذهبی به دنیا آمد.
ایشان در سن ۱۵ سالگی عازم جبهه نبرد شد و سرانجام در سن ۱۷ سالگی در منطقه سومار به دلیل اصابت ترکش به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
بخشی از وصیت نامه شهید با هم بخوانیم:
درود بر رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی و درود بر ملت قهرمان پرور ایران درود بروان شهیدان بخون خفته باد درود و سلام به رزمندگان در جبهه حق علیه باطل بنده خود را به بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی معرفی نمودم تا برای بدست آوردن این انقلاب اسلامی جان خود را فدای این سرزمین اسلامی کنم من یک خواهشی از پدر و مادرم دارم که اگر من به آرزویم رسیدم برای من گریه نکنید، زیرا اگر شما برای من گریه کنید دشمنان اسلام خوشحال میشوند و، اما اگر گریه نکنید دشمنان اسلام ناراحت میشوند و انشاءالله نابود میشوند.
پدر و مادر مهربانم من میخواهم راه امام حسین (ع) و راه امام علی (ع) و راه سایر امامان را دنبال کنم.
ای ملت ایران پدر ومادر وبرادرانم امام را تنها نگذارید مثل امام حسین (ع) که در صحرای کربلای با ۷۲تن شهید شد من آرزو دارم که در این راه شهادت نصیبم شود مادر مگر من بهتر از رجایی و باهنر و امام حسین (ع) و دستغیب و بهشتی مظلوم و سایر شهیدان انقلاب اسلامی هستم که در زیر شکنجه و زیر مسجدها شربت شهادت نوشیدند و جسم و جان آنها تکه تکه شد پدر و مادر عزیزم نکند که برادرانم از راه امام منحرف شوند.
مادر گرامی سلام بر تو باد که پسری در راه خداوند متعال اهداء نمودی. شیون مکن مادر در مرگ خونبارم.
اگر من در جبهه شهید شدم مادرم بر در خانه پرچم سرخی بزند.
پدر اگر جسد من روز چهارشنبه رسید دست نگهدار و دفنش نکن بگذر تا روز جمعه در قبرستان قباکلکی دفن کنید. پدر عزیزم و مادر گرامی بعد از من که به شرف شهادت نائل آمدم بگذر تا برادرم عبدالحسین بیاید راه برادرش علیرضا را ادامه دهد.
انتهای پیام /
