محمد کاظمی؛ مبارزی خستگیناپذیر در مسیر انقلاب
شهید محمد کاظمی، جوانی که از روستای دو بخشر آغاز کرد و با ایستادگی در برابر ظلم پهلوی، در جریان تسخیر پادگان باقری در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به شهادت رسید، نمادی از شجاعت و فداکاری در تاریخ انقلاب اسلامی است.
به گزارش نوید شاهد گیلان، شهید «محمد کاظمی» در سال ۱۳۳۳ در روستای دو بخشر چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به پایان رساند، اما به دلیل محدودیت امکانات آموزشی، برای ادامه تحصیل به تهران رفت و در منزل برادرش سکونت گزید. او دوره راهنمایی را به پایان رساند، اما مشکلات مالی مانع ادامه تحصیلش شد و به همین دلیل وارد بازار کار شد.
او ابتدا در کارخانجات نظرآباد مشغول شد و سپس به صنایع هواپیمایی پیوست. همزمان، بهصورت مخفیانه علیه رژیم پهلوی فعالیت میکرد و با شخصیتهایی چون امام خمینی (ره) و امام موسی صدر آشنا شد و در میان دوستانش از آرمانهای آنان سخن میگفت.
در یکی از سفرهایش به مشهد، مدتی را در منزل فرزند آیتالله آخوندی سپری کرد. پس از بازگشت به تهران، مأموران ساواک او را در سالن ناهارخوری صنایع هواپیمایی بازداشت کردند. خانواده او ۲۲ روز از وضعیتش بیاطلاع بودند تا اینکه پس از تلاشهای فراوان توانستند اجازه ملاقات بگیرند. تحت شکنجههای شدید، پس از دو ماه محمد کاظمی آزاد شد، اما ارادهاش برای مبارزه هرگز تضعیف نشد.
با اوجگیری انقلاب در سال ۵۷، فعالیتهای او در تهران و قم شدت گرفت. به فرمان امام خمینی (ره)، او در تصرف پادگانها نقش مؤثری ایفا کرد و با وجود عشق فراوان به خانواده، بهویژه دخترش «فاطمه»، راه مبارزه را برگزید. در روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، در جریان تسخیر پادگان باقری، هدف گلوله مأموران گارد شاهنشاهی قرار گرفت و به شهادت رسید.
راه و آرمانهای شهید محمد کاظمی همچنان در تاریخ انقلاب اسلامی زنده و الهامبخش نسلهای آینده است.
