خاطرات/ این آخرین دیدار من با شماست

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «سیدمحمود قادری» متولد سوم بهمن ماه ۱۳۴۰، در شهرستان ساری به دنیا آمد. پدرش ابوالفضل و مادرش سیده خانم نام داشت و سرانجام در تاریخ سیزدهم بهمن ماه ۱۳۶۴، در هورالعظیم بر اثر اصابت ترکش به پهلو و سر و دست و پا به شهادت رسید پیکر بزرگوار این شهید در گلزار شهدای روستای اراد به خاک سپرده شد.

چند خاطره‌ای از شهید «سیدمحمود قادری»:

دوست شهید می‌گوید: ما از کودکی در روستای چالو و در یک کوچه با هم زندگی می‌کردیم. ما با هم بسیار صمیمانه و با الفت بازی می‌کردیم. ایشان از همان زمان رفتاری مودبانه و با سلوک داشتند. زندگی خود را بر پایه ساده زیستی بنا می‌کرد و با اندک حقوقی که از سپاه می‌گرفت امرار معاش زندگی اش را انجام می‌داد و شاکر خداوند بود.

در محل نیز دارای وجهه بسیار خوب و عالی بود طوری که همه از ایشان به خوبی یاد می‌کنند. قبل از انقلاب در راهپیمایی‌ها مراسم‌های عزای سیدالشهداء و دیگر مجالس مذهبی شرکت می‌کرد.

ایشان خود جذب سپاه پاسداران شدند و با نهاد‌های دیگری، چون جهاد همکاری می‌کردند. نسبت به منافقین بسیار حساس بود و در مبارزه با آنها در جنگل نقش موثری را ایفا کرد.

داماد شهید می‌گوید: لحظه آخری که قصد رفتن به جبهه را داشت به همراه همسرشان به منزل ما آمدند و با ما خداحافظی کردند من با اصرار به داخل خانه بروم پس از صرف غذا با تک تک ما خداحافظی کرد من به شوخی گفتم چرا اینقدر دقیق با همه وداع می‌کنید در جواب گفت:، چون مطمئن هستم که دیگر بر نمی‌گردم و این آخرین دیدار من با شماست. همین هم شد. ایشان پس از ۱۵ روز به شهادت رسیدند.

برادر شهید می‌گوید: در زمان انقلاب سن کمی داشت، اما در همین دوره به جهت حضورش در تهران و آشنایی با مجالس سخنرانی، تظاهرات و راهپیمایی‌ها همراه و همگام با جوانان پر شور در جستجوی انقلاب اسلامی، پیروی خود را از خط و جریان فکری، سیاسی و مذهبی حضرت امام اعلام می‌کرد. پس از پایان خدمتش به تشکیلات سپاه انقلاب اسلامی وارد شد؛ و به عنوان عضو رسمی سپاه نقش هدایت گر و سازنده نیرو‌ها به ویژه شکل دادن بسیج و پایگاه‌های مقاومت مناطق و روستا‌ها را به عهده گرفت و همواره تاکید داشت که از نیرو‌های بالقوه به نحو احسن باید استفاده کرد.

انتهای پیام/