روایت تاریخنگار معاصر از نخستین یادواره شهدای انقلاب اسلامی/ جایی که انقلاب به شهدا تکیه کرد
نخستین یادواره شهدای انقلاب اسلامی، ده روز پیش از پیروزی انقلاب و در قطعه ۱۷ بهشت زهرا (س) شکل گرفت؛ جایی که با حضور تاریخی امام خمینی(ره) در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷، یاد و نام شهدای انقلاب به محور مشروعیت و هویت نظام نوپا بدل شد. تاریخنگاران این واقعه را نه صرفاً یک مراسم یادبود، بلکه نقطه آغاز ثبت رسمی روایت مردمی انقلاب اسلامی میدانند؛ روایتی که از خون شهدا آغاز شد و با تکیه بر اراده ملت، آینده ایران را رقم زد.
به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، قطعه ۱۷ بهشت زهرا (س) تنها محل دفن شهدای انقلاب نبود؛ این قطعه به یکی از نخستین میدانهای تثبیت مشروعیت نهضت اسلامی تبدیل شد. ده روز پیش از پیروزی انقلاب، نخستین یادواره شهدای انقلاب اسلامی در کنار پیکرهایی برگزار شد که گواه روشنی بر بهای آزادی و استقلال ملت ایران بودند.
امام خمینی پس از ۱۴ سال تبعیدی که از ۱۳ آبان ۱۳۴۲ آغاز شده بود، در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ به وطن بازگشت. بازگشتی که فقط ورود یک رهبر سیاسی نبود، بلکه بازگشت صدای مردمی بود که سالها سرکوب شده بودند.
امام بلافاصله پس از رسیدن به ایران راهی بهشتزهرای تهران شد؛ قطعه ۱۷، جایی که شهدای انقلاب اسلامی آرام گرفته بودند و روایت حقیقی این حرکت مردمی در خاک آن حک شده بود.
سخنرانی امام خمینی با این بیانات آغاز شد: «من وقتی چشمم به بعضی از اینها که اولاد خودشان را از دست دادهاند میافتد، سنگینی در دوشم پیدا میشود که نمیتوانم تاب بیاورم. من نمیتوانم از عهده این خسارات که بر ملت ما وارد شده است برآیم. من نمیتوانم تشکر از این ملت بکنم که همه چیز خودش را در راه خدا داد.»
در ادامه، امام دولت شاه را غیرقانونی خواند؛ با صراحت گفت که در دهان این دولت میزند و به پشتوانه مردم، دولت تعیین میکند.
دولتی که قدرت و مشروعیتش نه از زور، بلکه از مردم میآمد؛ از پیر و جوان، زن و مردی که جان خود را برای اسلام و انقلاب اسلامی فدا کرده بودند.
پایان متن/
