یادداشت خبرنگار: وقتی حضور، حقیقت را روایت میکند
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، حضور در صحنههای حقیقی، گویی راوی را از هرگونه دروغ و تحریف دشمن خلع سلاح میکند. هر خبرنگار یا شهروندی که تجربههای مستقیم از مراسم ملی، راهپیماییها، سفرهای خدماترسانی، یا پروژههای علمی دارد، دیگر نمیتواند تحت تأثیر روایتهای دروغین قرار بگیرد. زیرا وقتی پای در میدان گذاشتهایم، چشم و گوش ما با واقعیت مواجه شده و ذهن ما با تجربههای ملموس شکل گرفته است.
در جهانی که شایعات و اطلاعات تحریفشده هر روز مسیر خود را از شبکههای مجازی و رسانهها به زندگی ما پیدا میکنند، حضور فعال در صحنه، نوعی مصونیت ایجاد میکند. هر تصویر ثبت شده، هر گزارش تولید شده، هر فیلم کوتاه یا بلند، نه تنها سندی بر حقیقت است بلکه سپری در برابر روایتهای دشمن میشود. حقیقت وقتی لمس شود، دیگر هیچکس نمیتواند آن را از شما بگیرد یا به شکلی تحریفشده به شما تحمیل کند.
اما این حضور فقط مشاهده کردن نیست؛ خبرنگار واقعی، شهروند فعال، و راوی مسئول باید سه کار کلیدی انجام دهد:
▪️ شرکت فعال در برنامهها: حضور در مراسم ملی، مذهبی و اجتماعی باعث میشود که تجربههای شخصی ما با واقعیت پیوند بخورد و تنها شاهد نباشیم، بلکه بخشی از جریان باشیم.
▪️ تولید محتوای مستقیم: خودمان عکس، فیلم و گزارش تهیه کنیم. هیچ واسطهای بهتر از خود تجربه مستقیم، نمیتواند حقیقت را منتقل کند.
▪️ اشتراک تجربهها: روایت حقیقی و تجربههای ملموسمان را با دیگران به اشتراک بگذاریم. هر داستان، هر عکس و هر فیلم، دریچهای است به سوی واقعیت و ابزاری برای مقابله با تحریف.
حقیقت، وقتی لمس شود، دیگر نیاز به دفاع ندارد؛ زیرا خود خبرنگار، شاهد و راوی همزمان آن است. حضور در صحنه، نه تنها ما را از اسارت روایتهای دروغین رها میکند، بلکه امکان میدهد تا دیگران را هم با واقعیت مواجه کنیم. در دنیای امروز، که هر روز با بمباران اطلاعات و روایتهای نادرست مواجهایم، حضور فعال و ثبت مستقیم واقعیت، قدرتمندترین سلاح برای خبرنگار و شهروند آگاه است.
حقیقت، تنها وقتی شکوه خود را نشان میدهد که دیده شود، لمس شود و روایت گردد. و این وظیفه ماست که نه فقط شاهد باشیم، بلکه خود روایتگر باشیم؛ با چشمهای باز، قلمهای صادق و قلبهایی که حقیقت را پاس میدارند.
جنگ شناختی و رسانهای علیه ایران، یکی از ابزارهای مدرن قدرتهای فرامنطقهای برای تحت تأثیر قرار دادن افکار عمومی و شکلدهی به ادراکات داخلی و بینالمللی است. در این نوع جنگ، نه الزاما اقدام نظامی مستقیم صورت میگیرد و نه نیاز به حضور فیزیکی نیروهاست، بلکه تمرکز بر دستکاری اطلاعات، تحریف اخبار، پخش روایتهای نادرست و برجستهسازی نقاط ضعف واقعی یا ساختهشده است. هدف اصلی این جنگ، ایجاد شک و تردید در میان شهروندان، کاهش اعتماد به نهادهای رسمی و تحریف جایگاه ایران در سطح جهانی است. رسانهها، شبکههای اجتماعی و تولید محتواهای دیجیتال، ابزارهای کلیدی در این نوع نبرد هستند که میتوانند برداشتها و تصمیمات سیاسی و اجتماعی را به نفع دشمنان شکل دهند.
از سوی دیگر، این جنگ شناختی و روایتی نه تنها بر مخاطبان خارجی بلکه بر افکار داخلی نیز اثرگذار است. روایتهای مغرضانه و تحریفشده، از طریق شبکههای خبری، فیلمها، تصاویر و تحلیلهای یکجانبه، تلاش میکنند احساس ناامنی، بیاعتمادی و سردرگمی ایجاد کنند. مقابله با این نوع جنگ، نیازمند حضور فعال در صحنهها، تولید محتوای واقعی، مستندسازی تجربیات و آگاهسازی جامعه است. هر شهروند و خبرنگاری که مستقیماً با واقعیت روبهرو شده و روایت دست اول تولید کند، نقش مهمی در خنثی کردن تحریفها و حفظ هویت رسانهای و اجتماعی کشور دارد.
انتهای یاداشت ح/