رسوایی تاریکی
آنها که در تاریکیِ جهالت گام برمیدارند، و در گمراهیِ نادانی، سرگردانند.
نه از حقیقت آگاهند، و نه از عواقبِ اعمالشان باخبر.
آنان که تاروپودِ عشق به وطن را، با تاریکیِ خیانت در هم تنیدهاند، از هموطنان، که آیینهیِ وجدانِ بیدارِ ملتند، و از دشمنان.
که خنجرِ کین را برکشیدهاند، هراسانند.
ترسِ آنها، نه از مرگِ جسمانی، که از برملا شدنِ چهرهیِ کریه شان، و از رسواییِ اعمالِ ننگین شان است.
ترسِ آنها، از خشمِ خدا نیست، که از خشمِ مردمِ آگاه است.
آنها، که در پناهِ دروغ و فریب، زندگی میکنند.
و با سمومِ نفاق، کامِ ملت را تلخ میسازند.
به زودی، در چاهِ جهالتی که کندهاند، سقوط خواهند کرد؛ و آن روز، که پرده از چهرهیِ حقیقت برداشته شود.
و تاریکیِ خیانت، جایِ خود را به نورِ روشنایی دهد.
در برابرِ نگاهِ تیزبینِ هموطنان، و در محکمهیِ عدلِ الهی، پاسخگو خواهند بود.
چرا که ترسِ آنها، نه از مرگ، بلکه از رسوایی و نابودیِ خویش است.
برشی از کتاب، فجر عهد عاشقان (دوازده روز ایثار) به قلم ایوب کافی
انتهای پیام/