روایتی از ۲۲ دیماه که یومالله شد
به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی به نقل از خبرگزاری فارس ، دوشنبه ۲۲ دیماه ۱۴۰۴، مردم ایران علیه اغتشاشات اخیر که توسط دشمنان کفتارصفت مدیریت شده بود، به پا خاستند و با حضور میلیونیشان مشتی محکم بر دهان دشمنان کوفتند.

میعاد ما ساعت ۱۴ بود، اما مردم شریف مشهد از ساعت ۱۳ به انتظار پیکر ۵۰ شهید نشسته بودند تا با مدافعان امنیتشان وداع کنند.به انتظار نشسته بودند تا دست ادب بر سینه بگذارند و با یک تیر دو نشانه بزنند، هم احترام به هشتمین اختر تابناک امامت و هم تعالی پرچم سه رنگ الله نشانی که همه آرزو دارند آن را در اوج اقتدار ببینند.
مردم مشهد باری دیگر با حضور پر اقتدارشان در تشییع شهدای امنیت و اجتماع علیه اغتشاشگران وحدتشان را به رخ کشیدند و ثابت کردند خط قرمز این ملت، خاک مام وطن، پرچم سه رنگ کشور و رهبر معظم انقلاب است.بسیاری از آنان با قرآنی که بر روی سر گرفته بودند تمام طول مسیر را با شعار مرگ بر آمریکا پیش رفتند و با قدمهایی استوار تمام نقشههای شوم دشمنان را نقش بر آب ساختند.
در گوشهای از صحنه راهپیمایی خودروهای به آتش کشیده توسط دشمنان منافق که گرگی در لباس میش بودند و خود را از مردم خواندند، اما درست علیه مردم اقدام کردند، به نمایش گذاشته شده است؛ مردم که از کنار این خودروها میگذرند با یکدیگر صحبت کرده و هر کدام آرزوی اشد مجازات برای یکایک اغتشاشگران میکنند.همه این اغتشاشات را برخاسته از گور ترامپ میدانند تا جایی که برخی از مردم پلاکارتی در دست گرفته و بر روی آن این گونه نوشتهاند: «شغال مو طلایی، باعث هر بلایی»با تعدادی از مردم غیور مشهد گفتوگو میکنم، همه آنها معتقدند که هیچ کدام از این اتفاقات مردمی نبوده است بلکه همه از سوی دشمنان نظام برنامه ریزی شده و توسط سرکردههای آنها به اجرا درآمده است.
خانمی جوان که مزون او در آتش جهل اغتشاشگران سوخته بود میگوید: مگر میشود که اینها مردم باشند؟ مگر میشود که مردم باشند و برای مردم دست به اعتراض زده باشند آن وقت به جان و مال من و بسیاری از کسبه که هیچ دخل و تصرفی در اقتصاد نداریم آسیب بزنند.پدر شهید مدافع امنیت هم میان جمعیت ایستاده بود، عکس فرزند شهیدش را در دست گرفته بود و بی صدا اشک میبارید.
دشمنان کوشیدند پرچم ایران را پایین بکشند، اما امروز یک میلیون مشهدی، این پرچم را با عشق در دستانشان به اهتزاز در آورده بودند.در گوشهای از راهپیمایی موکبی برگزار شده بود تا همه میهن پرستان که مدام نوایای میهن خدایی را زمزمه میکنند، لبیتر کنند.
شهدا میروند، اما خونشان زندهتر از هر زندهای است و همچون چراغی، مسیر ظلمت را به روشنایی روز بدل میکنند.