تأکید بر حمایت از ولایت فقیه و پیروی از راه شهیدان
به گزارش نوید شاهد چهار محال و بختیاری،شهید شیرزاد مولوی در سال ۱۳۴۷ در روستای وردنجان از توابع استان چهارمحال و بختیاری چشم به جهان گشود. دوران کودکی خود را در خانوادهای ساده و زحمتکش گذراند و از همان سالهای نخست علاوه بر تحصیل، به کارگری و کشاورزی پرداخت. وی در کنار مدرسه، به فراگیری قرآن و مسائل دینی در مکتبخانه اهتمام داشت و با آغاز انقلاب اسلامی، در راهپیماییها و فعالیتهای مردمی حضور فعال نشان داد. پس از تشکیل بسیج مستضعفین، همکاری خود را با این نهاد آغاز کرد و پس از گذراندن دوره آموزشی در خمینیشهر، به جبهههای کردستان اعزام شد. مولوی پس از پایان مأموریت نخست، دوباره به کارگری بازگشت اما با احساس نیاز جبههها، بار دیگر راهی میدان نبرد شد. او مدتی در سنندج حضور داشت و سپس به جزیره مجنون اعزام شد.
این رزمنده دلاور سرانجام در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۶۲ بر اثر بمباران شیمیایی نیروهای بعثی عراق به فیض شهادت نائل آمد.

فرازی از وصیت نامه شهید شیرزاد مولوی:
شهید مولوی در وصیتنامه خود، ضمن سلام و درود بر امام زمان (عج)، امام خمینی (ره)، ملت شهیدپرور و رزمندگان اسلام، راهی را که انتخاب کرده راه شهیدان و آزادگان دانسته و آن را مسیر سعادت و کمال معرفی کرده است.
وی در این وصیتنامه تأکید کرده است که هدفی جز تقرب به خداوند و سپاسگزاری از نعمتهای بیکران الهی نداشته و ریشه همه خطاها را دوستی دنیا دانسته است. او خطاب به برادران خود توصیه کرده است که از اموال دنیا چشم بپوشند و مرتکب گناه نشوند و یادآور شده است که همه انسانها به سوی خدا بازخواهند گشت.
مولوی با اشاره به اهمیت استفاده از فرصتهای عمر، از خداوند خواسته است که لحظهای انسان را به خود وانگذارد. وی پیام اصلی شهیدان را حفظ ولایت فقیه و پیروی از آن برای زنده نگه داشتن دین الهی دانسته است.
او در بخش دیگری از وصیتنامه خطاب به پدر و مادر خود، ضمن ابراز محبت فراوان، تأکید کرده است که محبت خداوند را بر هر چیز مقدم میداند و از آنان خواسته است به جای گریه، به فرزند خود افتخار کنند که در راه دین خدا جان داده است.
شهید مولوی در پایان وصیتنامه خود از برادران و خواهران خواسته است که از شهیدان، بهویژه امام حسین(ع)، درس آزادگی و ایستادگی بیاموزند.