راننده‌ای که در «کربلای ۵» با دو گلوله به آرزویش رسید

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید «محمدحسن شهسواری» در چهاردهم مهرماه سال ۱۳۳۷ در روستای ورآباد از توابع شهرستان خمین، در خانواده‌ای کشاورز و باایمان چشم به جهان گشود. دوران تحصیل را تا پایان دوره ابتدایی سپری کرد و از نوجوانی برای کمک به معاش خانواده، به کار کشاورزی و سپس لوله‌کشی ساختمان روی آورد. وی در جریان پیروزی انقلاب اسلامی، فعالانه در تظاهرات ضد رژیم پهلوی شرکت می‌کرد.

 

این شهید بزرگوار در سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد و صاحب دو فرزند دختر شد. با آغاز جنگ تحمیلی، به دلیل داشتن تعهد خدمت سربازی، از همان ماه‌های نخستین در جبهه حضور یافت و اولین مأموریتش در منطقه دشت ذهاب بود. پس از آن به صورت متناوب و غالباً همراه برادرش به مناطق عملیاتی اعزام می‌شد.

محمدحسن که به عنوان بسیجی و راننده در گردان تدارکات لشکر مهندسی رزمی ۴۲ قدر خدمت می‌کرد، در عملیات کربلای ۴ نیز شرکت داشت. او برای آخرین بار در دهم دی‌ماه ۱۳۶۵ به جبهه اعزام شد و تنها هشت روز در منطقه شلمچه حضور یافت. سرانجام در تاریخ ۲۸ دی‌ماه ۱۳۶۵، در جریان عملیات کربلای ۵، بر اثر اصابت دو گلوله به شکم و دستش، به درجه رفیع شهادت نائل گردید. پیکر مطهر این شهید پس از سال‌ها، در زادگاهش به خاک سپرده شد.

در وصیتنامه این شهید آمده است: «وظیفه شماست که راه شهیدان را فراموش نکنید... از شما می‌خواهم که پشتیبان ولایت فقیه باشید... و از شما جوانان غیور اسلام می‌خواهم که جبهه را خالی نکنید.»

بر اساس خاطره یکی از همرزمان، محمدحسن عشق عمیقی به امام خمینی(ره) و انقلاب داشت. حتی در یکی از اعزام‌ها، نامه‌ای برای برادرش را روی قوطی کبریت خالی نوشته و فرستاده بود تا حضور خود در جبهه را اطلاع دهد. اخلاق نیکوی او، به‌گونه‌ای بود که همواره مورد احترام اطرافیان قرار داشت و هیچ‌گاه دیده نمی‌شد ناراحت باشد.

شهادت محمدحسن شهسواری، نماد ایثار مردی از جنس خاک و کار است که با رانندگی در خطوط تدارکاتی، نقشی حیاتی در پشتیبانی رزمندگان ایفا کرد و در نهایت، خود نیز در خط مقدم، خون پاکش را نثار آرمان‌های انقلاب اسلامی کرد.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی