مازندران - خاطراه ها و نيايش

همرزم شهید «غلامرضا آقاجانی زارمی» می‌گوید: از صفات خوب او تلاش و ایثار و فداکاری، از خود گذشتگی او آنقدر زیاد است که زبان قلم قادر به بیان آن نمی‌باشد و همچنین اخلاق و رفتار خوشی که با دوستان و فامیل‌ها داشت.

مادر شهید غلامرضا آقاجانی زارم گفت: فرزندانم را خودم برای دفاع از خاک میهن به سپاه می‌بردم و می‌گفتم آنها را به جبهه بفرستید.

رقیه ابراهیم نیا مادر شهید محمد نیک بخش گفت: هنگام نشاکاری بود که پسرم آمد، موقع رفتن من گلویش را بوسیدم، درست همان جایی که بعد‌ها تیر خورد.

جانباز سرافراز محمد مهدی خلیل ارجمندی از مازندران اظهار کرد: در یکی دیگر از مأموریت‌ها، یک سرهنگ رااسکورت کردیمو در مسیر بازگشت، خودرو دچار سانحه شد و پزشکان امیدی به درمانم نداشتند.

زینب خلردی همسر شهید رمضان بابایی گفت: شهید از من رضایت شهادت گرفت و بسیار خوشحال بود؛ ما فقط هفت ماه کنار هم زندگی کردیم.

سید معصومه تقوی مادر شهید حسین مجرد گفت: موقع اعزام به جبهه به او سفارش کردم به دوستانش هم امر به معروف و نهی از منکر کند.

همسر شهید حمید زارع جویباری گفت: او علاقه زیادی به فرزندش داشت و همیشه به آینده او فکر می‌کردامااین مانع رفتن او به جبهه نشد.

جانباز سرافراز حمزه علی جهانیان از مازندران گفت:خاطرات شب‌های شلمچه جلوه‌ای از سختی مأموریت‌ها و در عین حال، رفاقت عمیق رزمندگان در روز‌های پرخطر جنگ است.

حلیمه طهماسبی همسر شهید حسین طهماسبی گفت: حسین همیشه می‌گفت وقتی از جبهه به مرخصی می‌آیم و شهید نشده‌ام، خجالت می‌کشم.

همرزم شهید «مهدی بابایی کوشکلائی» می‌گوید: ما برای اینکه محافل مذهبی را گرم نگه داریم در اغلب مجالس مذهبی شرکت می‌کردیم در مقابل سختی و مشقت سعی می‌کرد که خود را فدا کند. تا دیگری آسیبی نبیند.