دكتر علي اصغر اصغرنژاد فريد

بررسي ميزان كارآيي خانوادگي در فرزندان شاهد ازدواج كرده در شهر تهران هدف اين پژوهش بوده و با روش زمينه يابي و پس رويدادي اجرا شده است. جامعه ي آماري اين تحقيق شامل كليه ي فرزندان ازدواج كرده ي شاهد در مناطق 13گانه ي بنياد شهيد شهر تهران (از سال 1376 به بعد) بوده كه به روش نمونه گيري طبقه اي، از بين آن ها نمونه اي به حجم 265 نفر انتخاب شده است. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ي سنجش كارآيي خانوادگي (FAD) و پرسشنامه ي رضايت زناشويي انريچ بوده است و تجزيه و تحليل يافته هاي پژوهش با استفاده از روش هاي آمار توصيفي و آمار استنباطي شامل آزمون t نمونه هاي مستقل، تحليل واريانس و آزمون تعقيبي صورت گرفته است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه: الف) ميزان كارآيي خانوادگي فرزندان شاهد ازدواج كرده در مقايسه با ساير افراد، در سطح پاييني قرار دارد. در خرده مقياس هاي حل مشكل، ارتباط نقش ها، همراهي عاطفي، كنترل رفتار، عملكرد كلي و نمره ي كلي فرزندان شاهد ازدواج كرده، به طور معناداري پايين تر بوده و فقط در خرده مقياس آميزش عاطفي تفاوت معناداري بين دو گروه به دست نيامده است. ب) كارآيي خانوادگي در دختران شاهد ازدواج كرده به طور معني داري در سطح بالاتري نسبت به پسران شاهد ازدواج كرده قرار دارد. نتايج آزمون تعقيبي نشان داد كه اين تفاوت در خرده مقياس هاي آميزش عاطفي، كنترل رفتار و نمره ي كلي سنجش خانواده بارزتر بود. 3. از لحاظ رابطه ي بين متغيرهاي جمعيت شناختي و كارآيي خانوادگي مشخص گرديد كه رضايت زناشويي در زوج هاي با تحصيلات پايين، بيش تر از زوج هاي با تحصيلات بالاتر مي باشد؛ اما كارآيي خانوادگي در زوج هاي با تحصيلات بالا در مقايسه با زوج هاي با تحصيلات پايين بيش تر است. اين تحقيق، هم چنين به اين نتيجه رسيد كه زوج هاي بين سنين 41-45 سال از بالاترين ميزان رضايت زناشويي برخوردارند و زوج هاي 26-30 ساله، از اين نظر در پايين ترين سطح قرار دارند. ساير يافته هاي پژوهش حاضر حاكي از آن است كه زوج هاي 36-40 سال بيش ترين كارآيي خانوادگي را دارند و زوج هاي واقع در سنين كم تر از 20 سال از اين لحاظ كم ترين ميزان را به خود اختصاص داده اند و بين ميزان درآمد خانواده، استفاده از خدمات مشاوره اي بنياد و ميزان سودمندي خدمات مشاوره اي با كارآيي خانوادگي رابطه ي معناداري وجود ندارد.
نام:
ایمیل:
* نظر:
مطالب برگزیده استان ها