او که در شانزده‌سالگی، در اوج حکومت نظامی، بی‌باکانه در خیابان‌های تهران شعار می‌داد و در زندان قزل‌حصار، دیوارها را با اندیشه‌های انقلابی منقش می‌کرد، سرانجام در هفده‌سالگی، در کوی ذوالفقاری آبادان به آرزوی دیرینه‌اش رسید.

او که سال‌ها در سکوت کتابخانه دانشگاه به دانش‌آموزان خدمت می‌کرد، وقتی دشمن به میهن حمله کرد، قلم را به سلاح بدل کرد و در بیمارستان شایان تهران، با اصابت تیر به سر، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

در آن لحظه که ترکش به قلبش نشسته بود، به فکر کمک نبود. تقاضای قلم نکرد، بلکه با انگشت خونی‌اش بر روی تکه روزنامه، آخرین سلامش را به حبیبش نوشت: "السلام علیک یا اباعبدالله". اینک این سلام، روایتی شد برای تمامی عاشقان راه حسین(ع).

شهید «علی‌رضا افتخاری شاه‌آبادی» تحصیل را در دبیرستان اسلامی آغاز کرد، اما برای یاری خانواده و میهن، همزمان به کار مکانیکی پرداخت و راه مبارزه را در کنار درس و کار ادامه داد. سرانجام با پیوستن به بسیج کرج، پس از سه ماه حضور در جبهه، به آرزوی دیرینه‌اش رسید و در آسمان وطن بال گشود.تصاویری از این شهید در سالگرد شهادتش منتشر می‌شود.

شهید اسدالله آژیر، متولد ۱۳۰۷ در ارسباران، از نخستین روزهای انقلاب اسلامی همواره در صحنه‌های مبارزه با رژیم پهلوی و پس از پیروزی انقلاب در مقابله با منافقین و ضدانقلاب حضوری فعال داشت. او سرانجام در هفتمین ماه سال ۱۳۵۸، در اثر بمب‌گذاری در قطار خرمشهر-اهواز، به فیض شهادت نائل آمد.

در خاطره‌ای ماندگار از عملیات کربلای یک، سردار شهید جواد رهبردهقان - فرمانده گروهان فتح گردان علی‌اکبر(ع) در جلسه‌ای با فرماندهان ناامید خطاب به آنها فریاد زد: "مگر فراموش کرده‌اید فرمانده اصلی این جنگ امام زمان(ع) است؟". سپس با نوای "یا ابوالفضل" پیشتاز یورش به ارتفاعات قلاویزان شد و در همان دقایق اولیه به شهادت رسید، اما به وعده‌اش عمل کرد و قلاویزان را فتح کرد.

سردار شهید دکتر بهمن تمیمی، وی در کتابخانه‌های کرج به ارتقای فرهنگ همت گماشت، در نهضت سوادآموزی برای محرومان تلاش کرد و داوطلبانه بخشداری شهر جنگ‌زده گیلانغرب را پذیرفت؛ اما وقتی دشمن به میهن حمله کرد، قلم را بر زمین گذاشت و اسلحه به دست گرفت. شهید دکتر بهمن تمیمی، مدیر جهادی که سرانجام در اردیبهشت ۶۱ در طی یک مأموریت شناسایی در کامباران، به آرزوی دیرینه خود رسید و به شهادت نائل آمد.

شور جبهه، او را از کلاس اول راهنمایی بیرون کشید تا در عملیات بیت‌المقدس حاضر شود. شهید «رضا اکبری دشتی» تنها چند ماه در جبهه بود، اما روی تانک نشست و با اصابت توپ، در شانزده‌سالگی، جام شهادت را نوشید.

او کارگر ساده خط تولید پارس خودرو بود، اما وقتی پای دفاع از میهن به میان آمد، تبدیل به سربازی فداکار شد. شهید غلامعلی آقامحمدی، متولد ۱۳۳۴ حسن‌آباد، پس از شرکت در عملیات‌های مختلف از جمله مسلم‌بن‌عقیل، فاو و والفجر۸، سرانجام در پنجم مرداد ۱۳۶۷ در عملیات مرصاد، با اصابت تیر به سر و صورت، به آرزوی دیرینه‌اش رسید و در ۳۳ سالگی، همسر و دو فرزندش را به یادگار گذاشت تا نامش در گلزار شهدای حسن‌آباد جاودانه بماند.

او را "فرمانده کوچک" صدا می‌زدند، اما اراده‌اش از کوه‌ها بلندتر بود. شهید مجید آقاخان‌بابایی در هفده‌سالگی نه فقط برای خودش که برای یک نسل تاریخ ساخت؛ از مدرسه‌های کرج تا سنگرهای پاسگاه زید، مسیری را پیمود که بسیاری در طول یک عمر هم نمی‌پیمایند.