مردادماه، سالگرد شهادت شهید رجبعلی آژیر، رزمنده غیور ارتش اسلام است که پس از یک سال حضور در جبهه‌های نبرد، در عملیات‌های جنوب، به درجه رفیع شهادت نائل شد. او که پیکرش در منطقه میمک مفقود شد، امروز در امامزاده طاهر (ع) کرج آرمیده و یادش در دل‌های مردم زنده است. 

شهید علی آزادارجستانی، فرزند بهلول، در پنجم بهمن ۱۳۴۲ در روستای ارجستان اردبیل متولد شد. با وجود محرومیت مالی و محرومیت از تحصیل، از کودکی برای تأمین معاش خانواده تلاش کرد. در سال ۱۳۶۴ به خدمت سربازی اعزام شد و با عزمی راسخ به جبهه‌های نبرد رفت. پس از ۱۵ ماه رشادت در عملیات‌های مختلف، سرانجام در منطقه سردشت با اصابت ترکش بمب هواپیماهای دشمن به شهادت رسید. وصیت‌نامۀ پرشور او گواه عشق بی‌حدودش به خدا و میهن است.

شهید نصرت‌الله آرده‌ای، کارگر متعهد کارخانه مهمات‌سازی خرج خمپاره، پس از سال‌ها خدمت در جبهه‌های جنگ و تولید مهمات برای رزمندگان، در حین انجام وظیفه در محل کار خود بر اثر انفجار مواد منفجره به شهادت رسید.

شهید هادی مصباح، فرزند یدالله، در ۲۹ دی ۱۳۶۱ در کرج متولد شد. با تحصیلات اول نظری، به خدمت سربازی اعزام شد و در ۱۳ مرداد ۱۳۸۱، در حین رزمایش آموزشی گردان در منطقۀ مانوری آرانیح بویین‌زهرا، بر اثر تصادف با خودرو به شدت مجروح شد و پس از تحمل درد و رنج، در بیمارستان خانواده به درجۀ رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک این شهید در گلزار شهدای امامزاده محمد کرج آرمیده است.

او تنها ۱۷ سال داشت، اما عشق به جبهه و دفاع از وطن، سن‌و سال نمی‌شناخت. علیرضا آخوندی، نوجوان وردآوردی، شناسنامه‌اش را دستکاری کرد تا به جبهه برود و سرانجام در عملیات نصر۷، با اصابت ترکش به سر، به آرزوی دیرینه اش رسید: شهادت.

شهید «سیف‌الله لازمی‌ارسی» از روزی که در تظاهرات انقلاب فریاد "الله‌اکبر" سر داد تا وقتی که در خاکریزهای دهلران به آرزوی دیرینه‌اش رسید، همه زندگی‌اش گواهی بود بر عشقی بی‌پایان به این مرز و بوم. امروز نام این شهید، نماد مقاومت مردانی است که تاریخ ساز شدند.

از رنگ‌آمیزی ماشین‌های کرج تا شهادت در خاکریزهای زبیدات؛ زندگی کوتاه اما پرطنین علی ابوالحسنی روایتی است از یک تبدیل شگفت‌انگیز - از نقاش خودروهای عادی تا هنرمند صحنه‌های نبرد. این سرباز گمنام که با دستان هنرمندش هم رنگ می‌زد و هم می‌جنگید، سرانجام در بیست و یک سالگی، تابلوی آخرین اثرش را با خون خود در خاک عراق ترسیم کرد.

از محله‌های نارمک تهران تا خط‌مقدم نبرد حق علیه باطل؛ زندگی‌نامه حماسی مردی که با عشق به قرآن و ایمان راسخ، قدم در راهی نهاد که پایانش را تنها خدا می‌دانست. شهید سیدحسین آقایی طبالوندائی، فرمانده دلیری که در خاکریزهای جنوب، جان را به دستان مولایش سپرد و هنوز پس از دهه‌ها، یادش چون خورشیدی بر تارک تاریخ دفاع مقدس می‌درخشد.

فاطمه آثاری، دختر شهید سیدمحمود آثاری، خاطره شهادت پدرش را روایت می‌کند؛ مردی که در آبان ۱۳۶۰ برای بازسازی مخابرات به مهاباد رفته بود و در حمله گروهک‌های ضد انقلاب، به همراه سه همراهش به شهادت رسید. این روایت تلخ و شیرین، امروز پس از سال‌ها، همچنان درس‌های نابی از ایثار و مقاومت دارد.

در اولین روز سال ۱۳۴۱، در خانواده‌ای روستایی و مستضعف در همدان کودکی متولد شد که سال‌ها بعد، نامش در میان شهیدان دفاع از انقلاب جاودانه شد. محمدحسین مرادی، از همان کودکی با محرومیت‌ها جنگید، اما هرگز اجازه نداد سختی‌ها، ایمانش را تحت تأثیر قرار دهد. سرانجام در اولین روز بهار ۱۳۶۱، در حالی که تنها ۲۰ سال داشت، در مهاباد با اصابت گلوله‌ای به سر، به آرزوی دیرینه‌اش رسید و به ملکوت اعلی پیوست.