شهید «مجید شجاعیان» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: پدر جان و مادر جان و خانواده گرامیم! شما نباید هیچ ناراحت باشی، چون هدیه‌ای که در راه خدا می‌دهید، دیگر نباید آن را از خدا بخواهید و به شما خانواده گرامیم نمی‌گویم نگریید ولی نه گریه‌ای که ذره‌ای عقب نشینی یا لغزشی در ایمانتان و تقوایتان به وجود آورد، بلکه عشق به خدا و ایمانتان بیشتر شود.

شهید «مهدی پوریانی» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: توصیه‌ای که به معلمان دارم این است که در سنگر تعلیم و تربیت فرزندان را طوری تربیت کنید که در آینده الگوی نمونه برای اسلام باشند.

شهید «عبدالعلی اسکندری خانقاهی» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: هیچ وقت کارهایتان را از روی هوای نفس انجام ندهید، که نفس اماره انسان را به تباهی می‌کشاند و همیشه کارتان برای رضای خدای بزرگ باشد.

شهید «عیسی پوریانی» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: شما باید به این شهادت افتخار کنید، زیرا در قیامت نزد حضرت فاطمه زهرا (س) روسفید هستید. برادران عزیزم، خدا را همواره ناظر اعمال خود بدانید و نماز را سبک نشمارید.

شهید «میررحمان ربیعی تالارپشتی» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: آرزوی من این است که بتوانم سرباز اسلام و سرباز امام‌زمان و نائب بر حقش امام خمینی باشم و این است که تا آخرین قطره خونم می‌خواهم در مقابل این مزدوران بعثی و به ویژه این منافقین کوردل و از خدا بی خبر و تمامی گروه‌هایی که می‌خواهند ضربه‌ای به اسلام بزنند، تا آخرین لحظه جانم را برای اسلام و برای قرآن و امام عزیز اهدا کنم.

شهید «فیض اله فلاح نجارکلائی» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: خواهشی از شما امت حزب الله دارم که مسجد را خالی نگذارید، دیدار با خانواده شهدا را فراموش نکنید، راه امام را ادامه دهید.

شهید «سیدعلی جعفری کارتیجی» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: در راه خدا با مال و جان خود جهاد کنید و از دنیا فاصله بگیرید و ببینید چه لذت دیگری دارد این جهاد در راه خدا و از یاد خدا غافل نشوید با مطالعه کتب مفید اسلامی و قرآن خود را بسازید و نائب امام‌زمان(عج) امید مستضعفان جهان را تنها نگذارید.

شهید «سیدغفار فلاح» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: توصیه من به شما عزیزان این است که هیچ وقت رهبری را تنها نگذارید چراکه ما با ولایت زنده‌ایم و در رعایت حقوق دیگران کوشا باشید تا حق الناسی به گردن شما نباشد.

شهید «سیدمحمود قادری» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: به شما عزیزان توصیه می‌کنم وقت خود را به بطالت نگذرانید و برای کسب روزی حلال تلاش کنید؛ چراکه به کسی که بیش‌تر به زندگی عیال خود توسعه بخشد بیش‌تر مورد خوشنودی خداست.

شهید «علی اکبر بالویی جامخانه» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: سلام من بر تو‌ای مادر ستمکش مادر وقتی به تو فکر می‌کنم و بیاد زحمات شما می‌افتم اشک از چشمهایم جاری می‌شود و مرا دیگر توان جمله نوشتن نیست، اما چه کنم مادر که احساس می‌کنم چراغ زندگیم به خاموشی مبدل خواهد شد و احساس می‌کنم که علی اکبرت دیگر در کنارت نیست و احساس می‌کنم که تسلی خاطرت را از دست داده‌ای می‌دانم که بین من و شما زهرا اطهر جدائی افتاد و خدا می‌خواهد که من و تو تا قیامت از هم جدا باشیم، اما از تو می‌خواهم که بعد از من ناله و زاری نکنی.