بوي بهشت/ شهيد ماشاءالله صفاري

کد خبر: ۹۶۰۷۲

چهارشنبه - ۰۸ اسفند ۱۳۸۶ / 1386 08 December

فداي روي تو اين طبع شاعرانه من
نثار خاك رهت شعر جادوانه من
نداده بود مرا دل، هنوز حضرت حق
كه بودي اي مه من، دلبر يگانه من
به دل مباد بجز مهر تابناك رخت
به لب مباد بجز ياد تو ترانه من
اگر چه بود به فردوس جايم اما كاش
به خاك كوي تو مي بود آشيانه من
ز خاك كوي تو بوي بهشت مي آيد
حديث قامت سروت بود بهانه من
اگر چه در قفسم «بندي ام» به بند غمت
خوشم كه خال لبت گشته آب و دانه من
بدان كه بندي مويت بود، دل «بندي»
در آن زمان كه نباشد دگر نشانه من