روایت ایثار و مردم‌داری پاسداری که لباس خدمت را مقدس می‌شمرد/ تبسمی که جاودانه شد

شهید والامقام «مهدی علیدادی» پاسداری مخلص و انسانی وارسته بود که گره‌گشایی از کار مردم، محبت بی‌پایان به خانواده و عشق به خدمت در لباس مقدس پاسداری برگ برگ دفتر زندگی پربرکتش را شکل داد، مردی که همواره لبخند بر لب داشت و خدمت به نظام و مردم را بر هر منفعتی مقدم می‌دانست.

کد خبر: ۶۲۹۷۵۱

دوشنبه - ۱۶ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 16 June

به گزارش نوید شاهد خوزستان، پاسدار شهید مهدی علیدادی در پاسدار شهید مهدی علیدادی در یکم مرداد ماه سال ۱۳۶۰ در شهرستان اهواز در خانواده‌ای مؤمن، مذهبی و ولایت مدار دیده به جهان گشود. پدرش کریم و مادرش شهربانو نام داشت وی در دامن خانواده‌ای سرشار از مهر و محبت رشد یافت.

کودکی، فراق پدر و پیوند ناگسستنی با خانواده

در سیزده سالگی تلخی از دست دادن پدر را چشید، اما این فقدان پایه‌های محبت و انسجام را در میان اعضای خانواده محکم‌تر کرد وی که پیوندی عمیق و عاشقانه با مادر، خواهران و برادرانش داشت همواره کانون صفا و صمیمیت خانواده بود با تلاش و همتش جمع‌های گرم خانوادگی و شب نشینی‌های پر مهر پیرامون وجود مادر شکل می‌گرفت تا جای خالی پدر کمتر احساس شود.

عشق بی‌حد به لباس سبز پاسداری

پس از اخذ مدرک دیپلم در رشته علوم انسانی شد مدتی در مغازه مکانیکی برادرش مشغول به کار شد، اما رویای خدمت به اسلام و میهن در دلش شعله‌ور بود و لباس پاسداری در نگاه او جامه‌ای مقدس برای خدمت و جانبازی به شمار می‌رفت. به طوری که وقتی خبر قبولی و پذیرش را در سپاه پاسداران دادند بی‌درنگ و همان روز دست از کار کشید تا راهی مسیری شود که عاشقانه انتخابش کرده بود، برای او پوشیدن این لباس نه منبع درآمد بلکه توفیقی برای گره‌گشایی از کار مردم، فداکاری در راه نظام و اهدای جان در مسیر اعتلای کشور بود.

کانون گرم خانواده و یادگاران شهید

در سال ۱۳۸۶ فصل نوینی از زندگی مشترک را با دختر عموی خود زهرا آغاز کرد، پیوند خانوادگی و عشقی که میان آنها حاکم بود محیطی سرشار از آرامش و صفا ساخت و ثمره این زندگی پاک و صادقانه، سه فرزند به نام‌های ریحانه (۱۷ ساله)، حسین (۱۵ ساله) و مجتبی (۳ ساله) است؛ یادگارانی که ادامه‌دهنده راه روشن پدر خواهند بود.

تبسم ماندگار، گره‌گشایی پنهان و ایثار بی‌ادعا

خوش رویی، اخلاق صمیمی و گشاده‌رویی از بارزترین ویژگی‌های اخلاقی این شهید والامقام بود در محیط کار، میان دوستان و آشنایان همواره تبسمی آرامش بخش بر لبانش نقش بسته بود. وی بیش از هر چیز دغدغه حل مشکلات دیگران را داشت و مدام جویای احوال مردم می‌شد و با تمام وجود برای برطرف کردن گرفتاری هایشان تلاش می‌کرد بسیاری از خدمات خالصانه و گره‌گشایی‌های خیرخواهانه‌اش تنها پس از شهادت مظلومانه‌اش و با بازگویی کسانی که طعم یاری‌اش را چشیده بودند، آشکار شد.

پرواز عاشقانه به سوی معبود

سرانجام این شهید بزرگوار در چهاردهم اسفند ماه بر اثر حمله موشکی رژیم صهیونیستی و آمریکایی در حین عملیات پهپادی عاشقانه به سوی معبود خود پیوست و به مقام شهادت نائل آمد و نام بلند خود را در دفتر شهدای مدافع وطن ثبت کرد پیکر مطهرش پس از تشییع باشکوه در گلزار شهدای اهواز آرام گرفت.

انتهای پیام/