اسناد| از مادر و خواهران حلالیت طلبیدم؛ حجاب شما مشتی بر دهان دنیای فاسد

شهید محمدعلی شاه‌بختی در وصیت‌نامه خود، ضمن عذرخواهی از مادر و خواهرانش به خاطر تمام آزارهایی که در طول عمر باعث آن شده، از آنان حلالیت می‌طلبد و در ادامه، حجاب اسلامی خواهران را نه یک وظیفۀ فردی، بلکه «مشتی محکم بر دهان دنیای فاسد» توصیف می‌کند؛ وصیتی که نشان‌دهندۀ نگاه راهبردی این شهید به نقش زن مسلمان در مقابله با تهاجم فرهنگی است.

کد خبر: ۶۲۹۷۳۱

دوشنبه - ۱۶ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 16 June

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید محمدعلی شاه‌بختی در نهم شهریور سال ۱۳۴۹ در کرج دیده به جهان گشود. وی فرزند احمد و سکینه بود و تحصیلات خود را تا مقطع اول راهنمایی ادامه داد. با آغاز دوران دفاع مقدس، از طریق بسیج به جبهه‌های نبرد اعزام شد و در راه دفاع از میهن و ارزش‌های انقلاب اسلامی به مبارزه پرداخت. این شهید والامقام سرانجام در بیست‌وهفتم دی‌ماه سال ۱۳۶۶ در منطقه ماؤوت بر اثر اصابت ترکش به سر به شهادت رسید و پیکر مطهرش در امامزاده عمه‌کبرا(س) کرج به خاک سپرده شد.

وصیت‌نامۀ شهید محمدعلی شاه‌بختی را در ادامه بخوانید.

«وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللّهِ اَمواتاً بَل احیاء عِندَ رَبِّهِم یُرزَقُون»

با سلام و درود حضور ولیّ عصر، آقا امام زمان، و نایب برحقش، امام امت؛ و با درود و سلام به ارواح طیبه و پاک شهیدان راه حق، از هابیل تا کربلای حسین و تا کربلای خمینی؛ و با سلام و درود به خانواده‌های محترم شهدا و معلولین و اسیران اسلامی. این‌جانب محمدعلی شاه‌بختی در هنگامی که خون در عروقم به جوش آمده است و لبریز از عشق و محبت به خداوند یگانه و متعال است، چنین وصیت می‌کنم: اگر شهادت، که یکی از الطاف خداوندی است، نصیب من گردید و مرا از خیل شهیدان راه حق قرار داد، در مرگم عزاداری مکنید که عزاداری و گریه و سیاه پوشیدن مخصوص مولایم امام حسین است که درس شهادت و آزادگی و رادمردی را از آن بزرگوار آموختیم.

و اما پدر عزیزم، اگر لطف خدا شامل حالم گردید، هیچ‌گاه ناراحت نباشید؛ بلکه سربلند و مسرور باشید که فرزندی را این گونه تربیت کرد تا اینکه در راه خدا همچون مولایش حسین به درجۀ رفیع شهادت رسید و اما برادر عزیزم، تو نیز در سنگر مدرسه با دشمن اصلی ما، یعنی جهل و نادانی مبارزه کن تا به این وسیله مشتی محکم بر دهان ایادی استکبار باشی.

و اما مادر و خواهران عزیزم، مرا ببخشید که بسیار موجب اذیت و آزار شما شدم و حلال‌ام کنید و برایم دعا کنید که سخت محتاج دعایم و شما نیز با حجاب اسلامی خویش مشتی محکم بر دهان دنیای فاسد باشید و اگر شهادت نصیبم شد و جنازه‌ام به دست شما رسید، مرا در امامزادۀ اشتهارد پیش دیگر شهیدان گرانقدر خودمان ببرید تا باشد که بر اثر لطف و عنایتی که خدا به آنها دارد، از گناهانم درگذرد. و اگر جنازه‌ام نیامد، هیچ ناراحت نباشید و بدانید که مرگ حق است و این برای یک مؤمن فرقی نمی‌کند که جنازه‌اش به دست خانواده‌اش برسد یا نرسد.

و اما ملت شهیدپرور اشتهارد، شما نیز بکوشید راه شهدا را ادامه دهید و هرگز امام را تنها نگذارید که هرچه ما داریم، از اوست و اگر او را تنها بگذارید، تفاوتی با مردم کوفه ندارید. و هرگز و تحت هیچ شرایطی جبهه‌های نبرد را خالی نگذارید که به قول امام، این جنگ یکی از نعمات الهی است.

و للّه قسَم، اگر کسی چه از لحاظ جانی و چه از لحاظ مالی در جهت پایان بردن این جنگ کوشش نکند، روزی پشیمان خواهد شد در جایی که دیگر سودی ندارد.

در آخر، باید از شما درخواست کنم که برایم یک ماه نماز بخوانید و از طرف خداوند غفّار طلب مغفرت برایم بنمایید.

بار خدایا! از گناهان مخفی و آشکارم که خود شاهدش بودی درگذر و مرا از خیل دیگر شهیدان راه حق قرار ده.

خدایا! پدر و مادرم را از من راضی و خشنود گردان و آنها را با حضرت فاطمۀ زهرا محشور بفرما.

در پایان، باید عرض کنم که از طرف بنده از تمامی همسایگان و فامیلان که عمری موجب مزاحمت آنها گردیدم حلالیت بطلبید.

مقداری پول که در بانک دارم، از آن پول برایم نماز بخوانند و موتوری را که دارم، شخصاً مال پدرم می‌باشد و او دربارۀ موتور مکلف است.

خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی، خمینی را نگه دار.

والسلام
بیست و نهم و آذر ماه 1366

انتهای پیام/