«مردی که نه زور می گفت و نه زور می شنید»

برادر شهید «اسفندیار پورشعبان مرکیه» می‌گوید: بزرگترین حُسن ایشان این بود که هیچ گاه زیر بار حرف زور نمی‌رفت حتی در بازی‌های کودکانه زیر بار اجبار نمی‌رفت و خودش هم سعی می‌کرد به مردم زور نگوید.

کد خبر: ۶۲۹۶۷۳

يکشنبه - ۱۵ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 15 June

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «اسفندیار پورشعبان مرکیه» پانزدهم شهریور ۱۳۴۵، در شهرستان رامسر به دنیا آمد. پدرش شعبان علی و مادرش مفرد نام داشت. در تاریخ نهم شهریور ۱۳۶۵، در منطقه فاو بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. پیکرش در گلزار بی بی سکینه به خاک سپرده شد.

خاطره‌ای از شهید «اسفندیار پورشعبان مرکیه»

برادر شهید می‌گوید: اسفندیار سر به زیر و فردی خوش اخلاق، خنده رو، صادق، ساکت و گوشه گیر بود. خیلی درس خوان بود. حتی نیروی هوایی قبول شده بود ولی به علت مشکل پزشکی که داشت نتوانست جذب شود. بزرگترین حُسن ایشان این بود که هیچ گاه زیر بار حرف زور نمی‌رفت حتی در بازی‌های کودکانه زیر بار اجبار نمی‌رفت و خودش هم سعی می‌کرد به مردم زور نگوید.

خاطره‌ای از ایشان دارم و این که یک شب اتفاقی به داخل اتاقش رفتم دیدم صدای گریه می‌آید از پشت وارد اتاق شدم و دیدم نشسته است نماز می‌خواند و گریه می‌کند، من هیچ گاه آن لحظه را فراموش نمی‌کنم. اهل ورزش فوتبال و کوهنوردی بود.

انتهای پیام/