خاطره/ میراث

مادر شهید «فردین مهدی پور بابادی» برایمان روایت می‌کند: «خانه‌ای در روستا از پدربزرگ فردین به ما ارث رسیده بود، یک خانه روستایی ساده و باصفا که سقفش از چوب و گل بود.»

کد خبر: ۶۲۹۶۵۶

يکشنبه - ۱۵ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 15 June

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید فردین مهدی پور بابادی در شانزدهم اردیبهشت ماه ۱۳۸۰ در روستای مهدی آباد از توابع شهرستان لالی در خانواده‌ای مؤمن، مذهبی و ولایت مدار دیده به جهان گشود. پدرش مصطفی و مادرش زهرا نام داشت وی پس از اخذ مدرک دیپلم  با انگیزه خدمت به میهن اسلامی به جمع دلاور مردان ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوست. این جوان غیور با تلاش، تعهد و شایستگی موفق به کسب درجه استوار دومی و تخصص «مهندسی پرواز» شد. سرانجام این شهید بزرگوار در پانزدهم اسفندماه ماه ۱۴۰۴ بر اثر حمله موشکی رژیم صهیونیستی و آمریکایی در شهرستان اصفهان در حین ماموریت به فیض عظیم شهادت نائل آمد و به یاران شهیدش پیوست. پیکر مطهر این شهید والامقام پس از تشییع باشکوه در شهرستان اصفهان در گلزار شهدای زادگاهش روستای مهدی آباد آرام گرفت.

متن خاطره:

خانه‌ای در روستای از پدر بزرگ فردین به ما ارث رسیده، یک خانه روستایی ساده و با صفا که سقفش از چوب و گل بود.

آن روز‌ها روستای ما یعنی «مهدی‌آباد»، مدرسه نداشت.

بچه‌های روستا برای درس خواندن مکافات عجیبی داشتند به طوری که باید هر روز از یک رودخانه عریض عبور می‌کردند که در سرمای زمستان مسیرش واقعاً صعب عالعبور و خطرناک می‌شد.

اگر کسی می‌خواست با ماشین این مسیر را طی کند بیشتر از چهل و پنج دقیقه در جاده بود تا به نزدیک‌ترین مدرسه برسد.

یک روز فردین نزد من آمد، نگاهی به من کرد و با همان لحن دلسوزانه اش گفت: «مادر جان! بیا یکی از اتاق‌های این خانه را خالی کنیم و به بچه‌های روستا بدهیم تا همین جا درس بخوانند.»

حرفش را زمین نینداختیم بدون، چون و چرا قبول کردم.

فردین مدام می‌گفت: «دلم نمی‌آید بچه‌ها به خاطر سختی راه از درس و مشق محروم بمانند.»

سپس یکی از اتاق‌های بزرگ همان خانه را خالی کردیم تا کلاس درس بچه‌ها بشود.

طولی نکشید که وسایل مدرسه را آوردند و معلم و مدیر هم همان‌جا در خانه ما مستقر شدند.

انتهای پیام/