روز قم؛ شهر بانویی که عطر شهادت گرفت

قم را نمی‌شود فقط با یک روز و یک اتفاق شناخت؛ این شهر، قصه‌ای طولانی از دلدادگی به اهل‌بیت(ع) دارد. روزی حضرت فاطمه معصومه(س) قدم به این شهر گذاشت و قم را به مأمنی برای عاشقان خاندان پیامبر(ص) تبدیل کرد و قرن‌ها بعد، فرزندان همین شهر در همان مسیر، جان خود را فدای ایمان و ولایت کردند.

کد خبر: ۶۲۹۵۸۷

شنبه - ۱۴ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 14 June

به گزارش نوید شاهد استان قم، سال‌ها از آن روز تاریخی می‌گذرد؛ از روزی که کاروان حضرت فاطمه معصومه(س) به قم رسید و این شهر، میزبان بانویی شد که حضورش برکت و هویت تازه‌ای به قم بخشید. از آن روز، نام قم با محبت اهل‌بیت(ع) گره خورد؛ شهری که بعدها در فراز و نشیب تاریخ، بارها ارادت خود را به خاندان عصمت و طهارت(ع) نشان داد.

اما قم فقط شهر گنبد طلایی و حرم نورانی حضرت معصومه(س) نیست؛ اگر کمی از صحن حرم فاصله بگیریم و خود را به گلزار شهدای علی‌بن‌جعفر(ع) برسانیم، انگار بخشی دیگر از همین روایت را می‌بینیم؛ روایتی از مردانی که دلشان با همان محبت قدیمی می‌تپید و برای دفاع از اسلام و ولایت، از همه داشته‌هایشان گذشتند.

در میان مزارهای این گلزار، نام‌هایی به چشم می‌خورد که برای مردم قم تنها یک نام نیستند؛ شهید مهدی زین‌الدین، مردی که نامش با مقاومت و فرماندهی در سال‌های دفاع مقدس گره خورده است؛ شهید سرلشکر سید عبدالرحیم موسوی که عمر خود را در مسیر دفاع از میهن و ارزش‌های انقلاب سپری کرد؛ و شهیدان دیگری همچون شهید ایزدی و شهید دره‌باغی که هرکدام بخشی از تاریخ ایثار این شهر را روایت می‌کنند.

اینجا، میان این مزارها، فاصله‌ای میان تاریخ و امروز باقی نمی‌ماند. انگار قم هنوز همان شهری است که روزی به استقبال دختر موسی بن جعفر(ع) رفت؛ با این تفاوت که این بار، به جای کاروانی که از دوردست می‌رسد، کاروانی از شهیدان در دل خاک آرمیده‌اند؛ مردانی که خود را رهرو همان خاندان می‌دانستند.

چه زیباست اگر در روز قم، وقتی از ورود حضرت معصومه(س) به این شهر سخن می‌گوییم، سری هم به گلزار علی‌بن‌جعفر(ع) بزنیم؛ جایی که کنار نام برادر حضرت معصومه(س)، نام فرزندان دیگری از این سرزمین نیز آرام گرفته است؛ فرزندانی که با خون خود نشان دادند محبت اهل‌بیت(ع) تنها در کلام خلاصه نمی‌شود.

قم، از آن روز که حضرت معصومه(س) را در آغوش گرفت، تا امروز که مزار هزاران شهید را در خود جای داده، یک روایت مشترک دارد؛ روایت دلدادگی.

دلدادگی به اهل‌بیت(ع)، دلدادگی به ولایت و دلدادگی به راهی که برای پیمودنش، گاهی باید از جان گذشت.

شاید برای همین است که وقتی در گلزار شهدای علی‌بن‌جعفر(ع) قدم می‌زنیم، صدای شهر را جور دیگری می‌شنویم. گنبد حرم از دور پیداست و نام شهدا بر سنگ مزارها نشسته است؛ انگار قم میان حرم و گلزار، یک جمله را آرام تکرار می‌کند.

این شهر، روزی میزبان بانویی از تبار پیامبر(ص) شد و سال‌ها بعد، فرزندانی از همین دیار، برای دفاع از آرمان‌های او و خاندانش، جانشان را تقدیم کردند.

و چه زیباست که روز قم را فقط به یاد ورود یک بانوی بزرگ به این شهر جشن نگیریم؛ بلکه به یاد بیاوریم قم چگونه در طول تاریخ، پای این دلدادگی ایستاده است؛ از حرم حضرت معصومه(س) تا مزار شهیدان، از زیارت تا شهادت، همه راه‌ها در این شهر به یک حقیقت می‌رسند؛ راه عشق.

السلام علیک یا فاطمه معصومه(س)،
و سلام بر شهیدانی که قم را با خون خود، همچنان شهر دلدادگی نگه داشتند.