«سارا»؛ دختری که پس از شهادت پدر، به خانه آمد

خانه شهید احمد قاسمی، اگرچه همچنان جای خالی پدر را در خود دارد، با تولد سارا بار دیگر شاهد طنین زندگی شد.

کد خبر: ۶۲۹۲۳۴

سه‌شنبه - ۱۰ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 10 June

به گزارش نوید شاهد بوشهر؛ خانه شهید احمد قاسمی، این روز‌ها حال‌وهوای دیگری دارد؛ خانه‌ای که جای خالی پدر در آن محسوس است، اما با تولد دختری کوچک، بار دیگر صدای زندگی در آن پیچیده است. دختری که خانواده نامش را سارا گذاشته‌اند؛ سومین یادگار شهیدی که پیش از دیدن فرزندش، آسمانی شد.
روز چهارشنبه بیست و هشتم مرداد ماه سارا چشم به جهان گشود و همراه مادرش، پس از ترخیص از بیمارستان، به خانه آمد؛ خانه‌ای که پیش از این نیز میزبان دو پسر خردسال، یکی دو ساله و دیگری یک ساله، بود.

اما سارا پدری را نخواهد دید که نامش با مهربانی، کار خیر و احترام به پدر و مادر در ذهن خانواده مانده است؛ پدری که در روز‌های خدمت و تلاش، به‌عنوان سرمهندس در کشتی‌های سازندگی فعالیت می‌کرد و سرانجام در حمله خصمانه دشمن صهیونیستی ـ آمریکایی در بیست‌وهشتم اسفندماه ۱۴۰۴ به شهادت رسید.
شهید احمد قاسمی، متولد سال ۱۳۶۰، در زمان شهادت حدود ۴۴ تا ۴۵ سال داشت. حالا فرزند تازه‌متولدشده‌اش، روایت ادامه‌دار زندگی مردی است که خانواده‌اش از او، بیش از هر چیز، اخلاق و فروتنی به یاد دارند.
قاسم قاسمی، برادر شهید، وقتی از احمد سخن می‌گوید، پیش از هر چیز به رفتار‌های خداپسندانه و روحیه قدردان او اشاره می‌کند؛ به خاطره‌ای که مادر خانواده هنوز با بغض و افتخار بازگو می‌کند.
ماه رمضان سال گذشته بود؛ مادر در آشپزخانه مشغول کار بود که احمد نزد او رفت، خم شد و پای مادر را بوسید. مادر با تعجب پرسید: «چه کار می‌کنی؟» و احمد پاسخ داد: «دارم پایت را می‌بوسم و بابت زحمت‌هایی که برای من کشیده‌ای، تشکر می‌کنم.»
این خاطره تصویری روشن از مردی است که احترام به پدر و مادر را نه در حرف، بلکه در رفتار روزمره‌اش نشان می‌داد.
اکنون در خانه شهید، دو پسر خردسال و نوزادی به نام سارا، یادگاران شهید احمد قاسمی‌اند؛ یادگارانی که هر کدام، ادامه نام مردی هستند که برای خانواده‌اش پسرِ قدردان، برای فرزندانش پدری مهربان و برای بوشهر، شهیدی از تبار خدمت و ایستادگی بود.

منبع: خبرگزاری فارس بوشهر