از دل آتش تا قافله شهدا؛ روایت سقایی که آب را به خط مقدم رساند

شهید «مهدی آجری»، رزمنده‌ای از دیار سرخس بود که در روز‌های سخت دفاع مقدس، دل به آتش دشمن زد تا آب را به سنگر‌های خط مقدم برساند؛ او بار‌ها جان خود را برای آرامش همرزمانش به خطر انداخت و سرانجام ۲۱ تیرماه ۱۳۶۷، در مسیر بازگشت از یکی از همین مأموریت‌ها، آسمانی شد. در ادامه روایت زندگی شهید را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۲۹۲۱۰

سه‌شنبه - ۱۷ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 17 June

به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، شهید «مهدی آجری» فرزند محمد، هشتم اردیبهشت‌ سال ۱۳۴۲ در شهرستان سرخس دیده به جهان گشود. روحیه مسئولیت‌پذیری، تلاش و علاقه به خدمت به مردم و انقلاب، از ویژگی‌های بارز او در دوران جوانی بود. او هم‌زمان با تحصیل، فعالیت گسترده‌ای در بسیج سپاه پاسداران سرخس داشت و با خودروی شخصی خود نیز در انجام مأموریت‌های بسیج مشارکت می‌کرد.

با آغاز جنگ تحمیلی، شهید آجری راهی جبهه‌های نبرد شد و خدمت به رزمندگان را در میدان دفاع از میهن ادامه داد. در جبهه، مسئولیت تأمین آب مورد نیاز سنگرهای رزمندگان در خط مقدم را برعهده داشت؛ سرانجام در یکی از ماموریت‌ها، هنگام بازگشت به پشت خط، بر اثر انفجار گلوله‌های توپ دشمن در روز ۲۱ تیرماه سال ۱۳۶۷ به شهادت رسید و به خیل شهیدان والامقام دفاع مقدس پیوست.

از سربازی تا جبهه‌های نبرد

مهدی پس از اخذ مدرک دیپلم، برای انجام خدمت مقدس سربازی به ژاندارمری جمهوری اسلامی ایران اعزام شد. وی دوران آموزشی خود را در زابل گذراند و پس از پایان این دوره، برای ادامه خدمت در سازمان یگان‌های زاهدان مشغول شد.

با آغاز جنگ تحمیلی، مهدی آجری نیز همچون بسیاری از جوانان این سرزمین راهی جبهه‌های نبرد شد تا در دفاع از میهن اسلامی سهم خود را ادا کند. او همراه گردان ۲۰۷ یگان ویژه پاسداران به جبهه اعزام شد. حضور او در منطقه شرهانی، آغاز فصل دیگری از زندگی‌اش بود؛ فصلی که در آن شجاعت، مسئولیت‌پذیری و روحیه خدمتگزاری او بیش از پیش نمایان شد.

سقای سنگرهای خط مقدم

شهید آجری در ابتدای خدمت در منطقه شرهانی، به عنوان راننده توپ ۱۰۶ میلی‌متری فعالیت می‌کرد. توانایی، شجاعت و روحیه بالای او خیلی زود مورد توجه فرماندهان قرار گرفت و به همین دلیل، مسئولیت رانندگی خودروی تویوتای آبرسانی و رساندن آب به رزمندگان مستقر در خط مقدم به او سپرده شد.

از آن پس، مأموریت او فقط رانندگی نبود؛ باید در شرایطی که منطقه زیر آتش دشمن قرار داشت، خود را به سنگرهای خط مقدم می‌رساند و آب مورد نیاز رزمندگان را تأمین می‌کرد. گرمای طاقت‌فرسای جبهه، خطر گلوله‌های دشمن و دشواری مسیر، هیچ‌کدام نتوانست او را از انجام این مسئولیت بازدارد.

آب‌رسانی در دل آتش دشمن

برای شهید «مهدی آجری»، رساندن آب به رزمندگان تنها یک مأموریت نظامی نبود؛ او این کار را نوعی خدمت به همرزمانش می‌دانست. هر بار که خودروی آبرسانی را به سوی خط مقدم می‌راند، می‌دانست که مسیر پیش‌رو خالی از خطر نیست، اما آسایش رزمندگانی که در سنگرها مشغول دفاع بودند، برایش اهمیت بیشتری داشت.

شهید آجری همواره دائم‌الوضو بود و درباره این مأموریت می‌گفت: «سربازان امام زمان(عج) با این آب وضو می‌گیرند و نماز می‌خوانند.»

او بارها در میان آتش و خطر دشمن به خط مقدم رفت و آب را به سنگرهای رزمندگان رساند. در روزهایی که تشنگی و گرمای شدید، توان رزمندگان را تحت تأثیر قرار می‌داد، حضور او در کنار همرزمانش جلوه‌ای از ایثار و مسئولیت‌پذیری بود؛ رزمنده‌ای که حتی در سخت‌ترین شرایط، دیگران را بر خود مقدم می‌دانست.

نجات همرزمان از زیر آتش دشمن

در روزهایی که مأموریت شهید آجری در جبهه ادامه داشت، حمله دشمن بعثی به شمال خوزستان شدت گرفت. مهدی که از شجاعت و روحیه‌ای مثال‌زدنی برخوردار بود، در شرایطی که منطقه زیر آتش توپخانه و خمپاره‌های دشمن قرار داشت، تعدادی از همرزمان خود را سوار خودرو کرد و آنان را از خطر نجات داد. او در اوج آتش و خطر، برای نجات جان دیگران از خود گذشت و بار دیگر روحیه ایثار و فداکاری خود را به نمایش گذاشت.

شهادت و بازگشت پس از هفت سال

در یکی از مأموریت‌ها، روز ۲۱ تیرماه سال ۱۳۶۷، هنگامی که مهدی در حال بازگشت به پشت خط بود، گلوله‌های توپ دشمن به اطراف او اصابت کرد و بر اثر انفجار، به شهادت رسید و به جمع شهدای والامقام دفاع مقدس پیوست

اما قصه «مهدی آجری» با شهادتش پایان نیافت. پیکر مطهر او سال‌ها در منطقه شرهانی باقی ماند و خانواده‌اش چشم‌انتظار بازگشت پیکر فرزندشان بودند. تا اینکه پس از گذشت هفت سال، در جریان عملیات تفحص، در تاریخ ۱۶ دی‌ماه سال ۱۳۷۴ کشف شد و به آغوش مادر و خانواده چشم‌انتظارش بازگشت.

سقایی که به قافله شهیدان پیوست

شهید «مهدی آجری»، جوانی از دیار سرخس بود که زندگی خود را با روحیه خدمت و مسئولیت‌پذیری آغاز کرد، در روزهای دفاع مقدس به یاری همرزمانش شتافت و سرانجام در مسیر انجام وظیفه به شهادت رسید. نام او یادآور رزمنده‌ای است که در گرمای جبهه، آب را به تشنگان خط مقدم رساند و در نهایت، جان خود را در راه دفاع از میهن اسلامی تقدیم کرد؛ سقایی که آب را به رزمندگان رساند و خود به قافله شهیدان پیوست.

انتهای پیام/