عشق من، تو پناه دل‌ها بودی

فاطمه رجبی همسر شهید پاسدار «محمدمهدی کرمی» از شهدای جنگ رمضان می‌گوید: «عشق من، تو پناه دل‌ها بودی همان‌قدر که برای من آرامش بودی، برای همه‌ی آدم‌هایی که تو را می‌شناختند نیز مأمن و تکیه‌گاه بودی. آرامش زندگی‌ام، دوباره به قلبم آرامش بده.»

کد خبر: ۶۲۹۰۶۸

دوشنبه - ۰۹ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 09 June

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، پاسدار شهید محمدمهدی کرمی یادگار محمدعلی و اکرم پنجم خردادماه سال ۱۳۶۲ در استان تهران چشم به جهان گشود. او داشجوی کارشناسی در رشته مدیریت بود. با شروع حمله رژیم صهیونی - امریکایی به خاک کشورمان در تاریخ یازدهم اسفندماه سال ۱۴۰۴ در محل کارش (در بخش سایبری سپاه پاسداران) به شهادت رسید. پیکرش مطهرش در گلزار شهدای امامزاده عبدالله(ع) شهرری به خاک سپرده شد.

فاطمه رجبی همسر شهید پاسدار «محمدمهدی کرمی» از شهدای جنگ رمضان می‌گوید:

مهدی جانم… دلم برایت خیلی تنگ شده، عشقم جای تو بی‌نهایت خالی‌ست. چرا این‌همه خاطره ساختی؟ چرا آن‌قدر محبت کردی که حالا همه‌چیز مرا به یاد تو می‌اندازد؛ حتی تخمه‌ها.

یاد تخمه‌های خوشمزه‌ای می‌افتم که بو می‌دادی تخمه‌هایی با طعم سیر و گلپر. وای که چقدر خوشمزه بودند… شاید، چون تو آنها را درست می‌کردی، برای من بهترین طعم دنیا را داشتند. البته نه؛ خودت بهترین مرد دنیا بودی و هر چیزی که از دست‌های تو می‌رسید، رنگ و بوی عشق می‌گرفت.

کاش جانباز بودی و در کنارم می‌ماندی حاضر بودم تمام عمر نوکری‌ات را بکنم. اما تو بودی که کنار من می‌ایستادی تا از حضورت آرامش بگیرم. آرامش تو فقط برای من نبود همکارانت هم این آرامش را از تو می‌گرفتند. یادم هست در روز‌های اول شهادتت، یکی از همکارانت به خانه‌مان آمد و گفت: وقتی رهبر شهید شد، همه‌مان برای ایشان خیلی عزاداری کردیم، اما دلم می‌خواست کسی را در آغوش بگیرم و گریه کنم. آقای کرامت را دیدم یک دل سیر همدیگر را بغل کردیم، گریه کردیم و آرامش گرفتیم.

عشق من، تو پناه دل‌ها بودی همان‌قدر که برای من آرامش بودی، برای همه‌ی آدم‌هایی که تو را می‌شناختند نیز مأمن و تکیه‌گاه بودی. آرامش زندگی‌ام، دوباره به قلبم آرامش بده.

نبودنت سخت است، اما عشق تو هنوز در تمام لحظه‌های زندگی‌ام جاری‌ست؛ در خاطره‌ها، در عطر تخمه‌های سیر و گلپر، و در تمام چیز‌هایی که بی‌اختیار مرا به یاد تو می‌اندازند.

انتهای پیام/